Corba Weblog

Ik ben inmiddels mijn derde en laatste semester gestart van mijn minor BIPA aan de Universitas Indonesia. De komende twee weken heb ik vakantie gekregen i.v.m. het Suikerfeest (Idul Fitri) dat aankomende vrijdag en zaterdag zal plaatsvinden. Een groot deel van de bevolking gaat ‘mudik’, oftewel ‘pulang kampung’, terug naar zijn of haar hometown om familie op te zoeken. Dat belooft buitengewoon veel file’s de komende dagen.

Deze vakantie kan ik goed gebruiken om aan mijn freelance BlackBerry project te werken. Dit project doe ik samen met mijn oude werkgever Remko Weingarten en een kennis in het vak Adinda Taihitu. Remko is verantwoordelijk voor het ontwikkelen van een aantal back-end elementen, Adinda is onze designer en ik ben front-end developer. De applicatie krijgt eindelijk een boost in de ontwikkeling. In de maand April waren we hier al mee begonnen, echter verliep het niet snel omdat ik de programmeertaal Java moest herstuderen. Tijdens mijn tweede (versnelde) semester aan de UI ben ik uit de productie gestapt, dit leverde niets anders op dan twee maanden vertraging. Een vervangende programmeur heeft helaas het werk niet kunnen voortzetten. Nu ik drie weken geleden in een gewone reguliere derde semester ben begonnen, heb ik dit werk ook weer opgepakt. Nu loopt de ontwikkeling goed en ik maak elke week grote stappen. In mijn persoonlijke planning verwacht ik eind november klaar te zijn met de eerste (BETA) versie.

In mijn kost heb ik eindelijk wat solide internetverbinding weten te regelen. Nu kan ik gemakkelijker contact met het thuisfront in Nederland hebben en daarnaast bevordert het ook mijn studie en werk. In mijn kamer hangt een fotolijst gemaakt door mijn moeder, gegeven door mijn vader toen hij mij kwam opzoeken in de maand mei. Op deze fotocollage staan de foto’s van mijn grootouders, ouders, broer, onze oude hond Sheeba en mijn familie van moeders zijde. Daarnaast staan er kleine foto’s bij van voedsel dat ik wel lekker vindt: oma’s Arretje Nof (chocolade taart), Kip Tandoori en moeder’s Lasagna. Lekker hoor! Dat doet me even vergeten dat ik hier bijna elke dag rijst eet (alhoewel ik er steeds niet aan gewend ben geraakt).

Op mijn bureau staat een lege fles Disaronno, gekregen van mijn ouders voor het behalen van mijn eerste semester met allemaal A- en A’s. Mijn favoriete liqeur, het was helaas binnen twee of drie weken op. Daarnaast staat er op mijn bureau een aantal (zeer) dikke woordenboeken Nederlands-Indonesisch en Bahasa Indonesia-Belanda voor school. Verder mijn nieuwe favoriete geurtje: ‘Unisex’ van United Colors of Benetton, shampoo en douchegel meegenomen uit het Harris Hotel in Bali, een kaartje uit Arnhem, foto’s van mij en Anggie, een joystick voor het virtueel vliegen, een kaart van Jakarta en twee versies van mijn nieuwe boekje ‘De heugenissen aan 2008′.

Ik ben inmiddels over de helft van mijn periode hier in Indonesië heen. Dit geeft me de laatste weken slechte nachtrust, aangezien het punt steeds sneller nadert dat ik Nederland definitief achter me laat. Terug gaan in januari volgend jaar lijkt me zowel leuk als niet leuk. Op dit moment weet ik niet in welk land ik liever wil zijn.

Vandaag heb ik de afsluitingsceremonie van mijn tweede Indonesische semester geleid. Als Master of Ceremonie werd ik gekleed in traditioneel Sumatraanse stijl. Samen met een Koreaanse presenteerden wij het evenement. Mijn tweede semester aan de Universitas Indonesia duurde acht weken. Het duurde van eind mei tot eind juli dit jaar.

Dit verkorte semester was behoorlijk pittig. Dit komt doordat de inhoud van de lessen een stap hoger ligt dan mijn eerste semester en omdat de normale vijf maanden les tot twee maanden is verkort. Desondanks heb ik redelijke goede cijfers weten te behalen. De laagste van alle cijfers is een B-, wat ongeveer gelijk staat aan een zeven; en als hoogste cijfer een A- en dat staat gelijk aan ongeveer een negen komma twee.

Vandaag had ik een photoshoot op de Fakultas Ekonomi van de Unversitas Indonesia. De economen hadden buitenlanders nodig ter promotie van hun internationale studies. Ze waren naar mijn faculteit gekomen omdat de zomervakantie al was begonnen en er geen lessen worden gegeven. Alleen mijn BIPA programma geeft les tijdens de zomer.

Volgens mij heeft iedere faculteit economie van elke universiteit betere faciliteiten dan andere dan de andere faculteiten. Hier is dat ook het geval. In het midden van het plein op de economie faculteit staat een grote fontein met het UI logo. Het gebouw zelf is voorzien van dure design meubilair, tapijt en een lift. Verder staan er een behoorlijk aantal flatscreens voor computers en grote mooie letters.

Het maken van de foto’s ging goed. Met een grote Nikon camera zijn er iets minder dan honderd foto’s gemaakt van mij samen met Lee Suk Min uit Zuid-Korea en Shiori uit Japan. Een beetje in de zon op het gras liggen of op een bankje. Het verliep allemaal redelijk rustig.

De WK in Zuid-Africa is in volle gang. Gisteravond ben ik op het terrein van de Nederlandse ambassade in Jakarta naar de wedstrijd Nederland - Japan gaan kijken. De wedstrijd vertoonde niet veel spanning, het aantal kansen van beide teams waren laag. Desondanks ben ik tevreden met de 1 - 0 waarmee Nederland heeft gewonnen.

Aankomende week beginnen de midden semester tentamens van mijn tweede semester aan de Universitas Indonesia. Een vorige test van grammatica had ik slecht gemaakt. De oorzaak lag voor tachting procent bij de woordenschat. Vandaar dat ik dit weekend alle notities van afgelopen maand ga nalezen, want tijdens deze UTS tentamens wordt veel lastige woorden gebruikt die we heben behandelt in vorige lessen. Na volgende week studeer ik nogmaals vier weken voordat mijn laatste tentamens beginnen.

- - - - - - - - - -

The World Cup in South-Africa is already hot-topic in dialy (Indonesian) conversation. Last night I watched the Netherlands - Japan game the Dutch embassy in Jakarta. The game itself wasn’t exciting because the amount of chances and shots on goal was really low. Still, I am happy with the result of 1 - 0 the Dutch won against the Japanese.

The mid semester exams of my second semester at the Universitas Indonesia are upcoming week. The result of my last grammar test was bad. My small vocabulary is the cause of this. This weekend I will read back all my notes from last month. These UTS exams will mainly contain the vocabulary of these lessons. After the examens I’ll study for another four weeks before this semester comes to an end.

Volgende week worden de eindtentamens gehouden van mijn eerste Indonesische semester. In dit artikel schrijf ik een stukje over de universiteit waar ik in 2010 studeer.

De Universitas Indonesia kent twaalf verschillende faculteiten. De hoofdcampus bevindt zich in het noorden van Depok. Een tweede campus bevindt zich in het centrum van Jakarta, maar deze is uiteraard een stuk kleiner. Ik studeer dit jaar aan de Fakultas Ilmu Pengetahuan Budaya (FIB), oftwel de faculteit van humaniteiten (letterlijk vertaald; faculteit van cultuurwetenschappen). Het instituut waaraan ik studeer (dat onder de faculteit valt) heet Lembaga Bahasa Internasional (LBI). In het Nederlands: het Internationale Taalinstituut.

De eenjarige opleiding die ik volg heet Bahasa Indonesia untuk Penutur Asing (BIPA), oftewel Indonesisch voor anderstaligen. De opleiding biedt in totaal drie semesters aan, in volgorde van niveaus Elementary, Intermediate en Advanced. * edit * Ik heb afgelopen zaterdag mijn eerst universitaire getuigschrift ontvangen en daarmee het eerste semester afgesloten.

- - - - - - - - - -

Next week are the final exams of my first Indonesian semester.In this article I will write about the university I study during 2010.

The Universitas Indonesia has twelve different faculties. The main campus is in the north of Depok and a second campus is located in the centre of Jakarta. This second one is smaller. This year I study at the Fakultas Ilmu Pengetahuan Budaya (FIB), also known as the faculty of humanities. The institute, part of the faculty, is called Lembaga Bahasa Internasional (LBI). In English: the International Languages Intitute. This one year minor is called Bahasa Indonesia untuk Penutur Asing (BIPA) a.k.a. Indonesian for foreigners. The training consists of three parts, in the levels of elementary, intermediate and advanced. * edit * Last saturday I received my first university certificate and succesfully finished my first semester.

Morgen is het pasen en ook in Indonesië is dat een feestdag. Ik ben van plan om samen met Anggie naar Bandung te gaan en daar een romantisch weekend met z’n tweëen door te brengen

Vorige week heb ik ook de cijfers binnengekregen van de midden semester tentamens. Het ziet er allemaal wel mooi uit, dus ik ben tevreden met de gang van zaken.

Afgelopen maandag was de Pasar BIPA op school, elke buitenlander die Indonesisch studeert moet iets verkopen uit eigen land. Ik heb besloten om de chocoladetaart Arretje Nof, van oma’s recept, te maken. Het was een groot succes! Binnen vijftien minuten nadat de pasar begon was alles al op! De zondag ervoor ben ik vijf uur bezig geweest om al die taarten te bakken en ik stond versteld met de snelheid waarop alles verkocht. De andere vier europeanen in mijn groepje konden hun eigen spullen nauwelijks verkopen, want veel Indonesische bezoekers wilden allemaal ‘kue coklat dari Belanda’. Boven het standje stond het menu van ‘Kelompok Eropa’ waarop ik onder Arretje Nof had geschreven “Resep dari Nenek Belanda”, oftwel familierecept van Nederlandse oma.

Gisteren ben ik met alle docenten en studenten van de BIPA-opleiding aan de Universitas Indonesia vertrokken richting Bandung. Met de Big Bird busvervoer ongeveer twee en een half uur op de heenreis. Eenmaal in Bandung gingen we naar Saung Angklung Udjo, dat is een locatie waar ze de Soendanese cultuur trachten te behouden, specifiek gericht op het instrument angklung.
Toen we daar aankwamen kregen we eerst een een uurtje les over hoe ze een angklung maken, van het type en locatie bamboe dat ze gebruiken tot aan het bijwerken in de fijne puntjes.

Na deze presentatie zijn we met z’n allen gaan eten in het locale restaurant van deze ‘grot’ (saung).

Vervolgens kregen we een show te zien met een soort poppenkast (Wayang Golek), vervolgens een soort dansoptreden met zo’n 50 kinderen, een dansritueel van twee vrouwen in traditionele kleding en maskers en aan het einde leren we allemaal een angklung te bespelen. Aan het einde van de dag even wat soeveniertjes gekocht en daarna geruime drie uur terug naar Depok, ten zuiden van Jakarta, waar ik verblijf.

- - - - - - - - - -

I have been to Bandung together with all BIPA teachers and students from the Universitas Indonesia.  It took two and a half hours to get there with the Big Bird bus. Once arrived in Bandung, we entered Saung Angklung Udjo. This is a place where they try to preserve Sundanese culture, the angklung in particular.

At first we got a one hour lesson about the production of angklung, from the type and location of the instrument till the fine tuning in the end. After the presentation we ate at the location restaurant of this ‘cave’ (saung).

After that we saw some kind of puppetshow with Wayang Golek, then a dans performance of around 50 children, then a dans ritual of two women in traditional clothing and wearing a mask; and in the end we learned how to play the angklung instrument. Bought a few souvenirs at the end of the day and returned back home to Depok, south of Jakartam where I currently stay.

Vandaag is er weer een moeilijke les geweest aan de UI. Er werd aandacht geschonken aan dagelijkse conversatie met verschillende mensen, zoals een beveiliger en een taxichauffeur. We moesten op de campus op zoek gaan naar verschillende faciliteiten en daarbij zoveel mogelijke locale studenten om hulp vragen. Alle conversaties die je houdt, moet je opschrijven. Ik kwam in mijn zoektocht een drietal studenten tegen, ze zeiden dat ze allemaal Russisch studeren. Ze holpen mij het vinden van verschillende locaties, zoals kantines, winkels, PIN-automaten en restaurants. Bij het afscheid zei ik , dat vonden ze heel grappig.

Na de les ben ik in een restaurant vlakbij Faculteit Psychologie gaan eten met James, een klasgenoot uit Korea Na het eten kwam ik een aantal junioren van Anggie tegen, ze spraken heel goed Nederlands. Samen met hen ben ik naar de bioscoop gegaan en een Indonesische horrorfilm genaamd Rumah Dara gekeken.

- - - - - - - - - -

Today was another tough day at college. The teachers paid a lot of attention to talking in public, like talking to a security guard or a cab driver. We had to walk around the campus and ask local students for help finding different locations. Every conversation I had, I had to write down word-by-word. While seeking I met three students, they said their major is Russian. They helped my findin’ locations like, cafeteria’s, shops, ATM’s and restaurants. When we were parting ways I said, they enjoyed hearing me say that.

I ate lunch at a restaurant near faculty Psychology with James, my college friend from Korea. After that, I ran into a couple of students. They are Anggie’s juniors and spoke very well Dutch. I joined them going to the cinema and we watched an Indonesian horror movie called Rumah Dara.

Vandaag heb ik twee lessen gehad. De eerste les ging over de uitspraak van verschillende letters. Dit was veel makkelijker dan de les die ik gisteren heb gehad. Voor de Koreanen in mijn klas was het wel heel moeilijk, omdat ze de ‘R’ niet kunnen uitspreken. Ook de Japanners en de chinees in mijn klas kunnen moeilijk dit uitspreken. Vaak ook de letters, ‘L’, ‘C’ en ‘J’. De tweede les ging over de grammatica. Dat was ietsjes moeilijker, maar het viel reuze mee.

- - - - - - - - - -

I went to two lessons today. The first class was about pronounciation of different letters. This was much easier then class yesterday. It was very difficult for my Korean friends in class, becuase they cannot pronounce ‘R’. Also the Japanese and the chinese people in my class have trouble pronouncing this letter, also the letters ‘L’, ‘C’ and ‘J’. The second lesson was about grammar. That was a tad harder but still not too difficult.

Ik ben vandaag voor het eerst naar de Universitas Indonesia gegaan. Om verwarring te voorkomen heb ik op de heenreis nog maar een taxi gepakt. Op deze manier raak ik niet verdwaald als ik de bus neem. Eenmaal daar aangekomen heeft mbak Carina, mijn contactpersoon aan de UI, mij een korte instructie gegeven over het BIPA programma. BIPA staat voor Bahasa Indonesia untuk Penutur Asing, en het betekent “Indonesisch voor buitenlanders”.

In het klaslokaal, waar ik vandaag les had, zat al een student te wachten voordat de les begint. Zijn roepnaam is James en hij is net zoals de andere studenten drie weken geleden begonnen met de lessen. Terwijl de klok verder tikt lopen er meer studenten naar binnen, de een komt een uur te vroeg naar het klaslokaal en de andere komt zo’n dertig minuten te laat. Om negen uur kwam de docent in het klaslokaal, maar zij was niet duidelijk herkenbaar door mijn ogen. Ze leek me een jaar af dertig en ze draagt een hoofddoek, iets wat ik nog nooit aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen heb gezien.

De les was heel moeilijk, omdat er constant wordt gesproken in het Indonesisch. Over het algemeen was de les zeer leerzaam en leuk: om te beginnen moesten we een vijftal hobby’s tekenen op een vel papier en na elkaar iets vertellen over jouw hobby’s. Dat natuurlijk al in Bahasa. Omdat ik vrij nerveus was en daarnaast ook iets verlegen, kwam ik niet verder dan “Ik houd van / Ik wil graag”.

Mijn klasgenoten zijn heel aardig. Het is een kleine klas van dertien, waarvan er ongeveer tien mensen uit Korea komen en twee uit Japan. Helaas kan ik weinig tot niets opmaken van hun notities van deze les, of van vorige lessen, omdat het niet in herkenbaar hebreeuwse alfabet wordt geschreven. Toch ben ik met een paar nieuwe Koreaanse vrienden “Makan Siang” gaan doen in een Koreaans restaurant. Daar heb ik nog een paar woorden in het Koreaans geleerd.

Het einde van de dag; ik ben heel erg moe. Anggie heeft een bevestiging gehad dat ze een nieuwe baan heeft gekregen, daarom had ik een bos met witte en rode rozen voor haar gekocht. Daarnaast zijn we ergens “Makan Malam” gaan doen en daarbij een paar vrienden van Anggie ontmoet.

- - - - - - - - - -
I went to the Universitas Indonesia for the first time today. I’ve taken a taxi to avoid any confusion along my way towards the university. I won’t get lost by taking the bus. Once I came there mbak Carina, my contact at the UI, gave my a short introduction about the BIPA programme. BIPA stands for Bahasa Indonesia untuk Penutur Asing, which means Indonesian for foreigners.

There was already a student waiting in the classroom I was about to begin. His nickname is James, he started three weeks ago like al the other students. While time passed by, more students entered the classroom, some an hour earlier and some fifteen minutes too late. The teacher entere the classroom around nine ‘o clock, but I didn’t recognize her as a teacher. She looks like the age of thirty and wears a headpiece, something I have never seen at the HAN University in the Netherlands.

The class was very difficult because all people are speaking Indonesian straight away. Still, I’ve learned a lot and the people are very nice. In the beginning of class we had to draw five hobby’s, then do a show-and-tell like thingy where you explain something about your hobby’s in Indonesian. Off course I was quite nervous and shy too, so I couldn’t say more then: “I like this”.

My classmates are really nice. The class exists of thirteen people, ten came from Korea and two came from Japan. Unfortunatly I couldn’t learn much from their notes, since it isn’t written in familair hebrew alphabet. Still, after class, I did “Makan Siang” with my new Korean friends in a nearby Korean restaurant. And I also learned some Korean words.

I was very tired at the end of the day. Anggie just got a confirmation for her new job, so I went to buy some white ‘n red roses for her. After that we did “Makan Malam” en visited a few friends of Anggie.