Corba Weblog

De oranjegekte kan niet meer op dezer dagen! Vorige week op 28 juni speelde het oranjelegioen tegen Slowakije. Met een uitslag van 2-1 waren ‘we’ verzekerd van een halve finaleplaats.

Gisteravond om 01.30 uur speelde Nederland tegen Uruguay, wat een spannende wedstrijd zeg! De allereerste doelpunt werd gemaakt Giovanni van Bronckhorst en wat een mooie zeg! Ver buiten het penaltygebied geschoten in de rechterbovenhoek van het doel. De doelman van Uruguay kan er letterlijk net niet bij en via de binnenkant van de paal vliegt de bal tegen het net. Vervolgens valt er een tegendoelpunt en tot aan de rust gebeurd er niets bijzonders meer.

Na de rust scoorden de Nederlanders er nog twee doelpunten bij, een schot van Wesley Sneijder en een scherpe kopbal van Arjen Robben. Nog vlak voor het eindsignaal scoort Uruguay nog eenmaal, maar dat is niet genoeg voor de 3-2 overwinning van de ‘ontembare’ leeuwen. Coach Bert van Marwijk in zijn team mogen terecht apentrots zijn! Nederland viert massaal feest, ik hoor verhalen hier in Depok over vuurwerk dat wordt afgestoken en de Korenmarkt op z’n kop staat!

Aankomende zondagavond spelen de Hollanders tegen Spanje of Duitsland, waarvan mijn voorkeur naar de Duitser gaan. Uiteraard in de hoop om ze dan in de finale het veld uit te slaan. Ik heb er zin in!

Afgelopen nacht was nogal hectisch verlopen, meer dan eigenlijk gepland was. Zoals al vaker gebeurd  was ik de gehele avond (vrijwel nuchter) aanwezig in de mooie kroeg van mijn studentenvereniging Roderick. Aan het einde van de avond sloot ik de tent af en ging vervolgens met een medestudent een broodje eten in de TipTop aan de Korenmarkt.

4.00u Vervolgens gingen we samen richting mijn huis lopen verderop in het centrum waarop ik iemand betrap op het knoeien met de bus van de Koninklijke Marechaussee. Er werd op dat moment een schroefje losgedraait en een boutje losgetrokken van het zwaailicht.

Dit kan je gewoon niet maken, vind ik. Er is wat van gezegd en ik heb de vrijheid genomen om netjes de bout en schroefje terug te draaien aan het voertuig.

Juist op dat moment stormen er een viertal officieren van de KMAR op mij af. Ik wacht rustig af totdat ik de kans krijg om te zeggen wat er gaande is. Er wordt naar mijn legitimatie gevraagd, wat ik als brave burger uiteraard altijd meeneem, en ik overhandig deze aan de agent. Vervolgens schrok ik me wezenloos toen deze direct tegen me zei: “U bent bij deze gearresteerd wegens poging tot diefstal”. Ik werd in de handboeien geslagen in een busje afgevoerd naar het lokale politiebureau.

4.15u Eenmaal daar aanwezig wordt je als verdachte gefouilleerd en moet je alles inleveren: sleutels, mobiele telefoon, portemonnee, pennen, riem etc.  Nogmaals werd er naar mijn naam gevraagd, waarop ik duidelijk antwoordde: Corba. ‘En de naam van je vader is..?”, was kort daarop de vraag aan mij. Na hierop antwoord te hebben gegeven zei de officier: “dat vreesden we al.” Het is namelijk zo dat mijn vader een collega is van de KMAR agenten.

Mijn m€aat en ik werden opgesloten in cel negen en cel vijf, waar we ongeveer een uur hebben doorgebracht. Althans, dat denk ik, want je horloge moest je ook inleveren en in een kleine betonnen ruimte ga je je stierlijk vervelen. De tijd gaat dan ook langzaam. Terwijl ik zit op de betonnen bed (of verhoging) spoken er allerlei gedachten door me heen. “Hoe kan ik nu opgepakt worden voor het doen van een goede daad?”, “Hoelang zit ik hier nu vast?” en “Krijg ik nu een strafblad?”.

5.00u Ik krijg, na ongeveer een half uur, een bezoekje in mijn hok van twee agenten. Ze vragen nu pas wat ik heb gedaan, waarop ik eerlijk antwoord te hebben ingegrepen op een misdrijf. Ze geven aan dat mijn maat hetzelfde bevestigde, maar dat ze nog even naar de videobewakingsmateriaal moeten kijken ter bevestiging. Ongeveer twintig minuten later werd de deur voor me geopend en we werden vrijgelaten met een excuses.

Ik ben erg tevreden dat ik niet onterecht lang werd vastgehouden, zoals je steeds vaker hoort in de media. In het systeem werden we dus ook niet opgeslagen als verdachte, dader of medeplichtige en hoefde ik niet bang te zijn om een strafblad te krijgen. De hele ervaring vergeet je uiteraard niet zo snel en het is de komende dagen het onderwerp van gesprek bij alle studenten.

- - - - - - - - - -

Last night was more chaotic then I would ever expect.  As usual I was the entire evening at the bar of my students’ union Roderick. After we we’re closin’ the bar in the night me and a buddy of mine went the eat a sandwich at the TipTop on the Korenmarkt square.

4:00 AM When we were walkin’ towards my house a little furter up ahead, I caught somebody who was messing with a local police van. At the moment he was unscrewing the flashing light at the back of the vehicle.

This is unacceptable, I thought. So I talked to the guy about his bad behaviour and gently put back the bolt and screw the layed on the ground.

Right at that moment four policemen came rushing towards me. I stood still calmly, waitin’ to explain this situation. An officer asked to identify myself, which I did usin’ my European ID card. After that I was really shocked when the agent said: “you are now arrested for attempted theft”. The officers handcuffed me and brought me to the local police station.

4:15 AM At the station I got frisk searched and had to turn in all my belongings like keys, mobile, wallet, pens, belt etcetera. An officer asked again what my name was, which I answered firmly: Corba. “And the name of your father is..?”, was asked straight after that. My answer to that lead all the officers to said: “we were afraid so..”. The thing is, my father is a colleague of these officers.

My buddy and I were brought to cells nine and five where we spent approximately one hour. Well, that’s how long I think it was, because I also had to turn in my watch and time seems to slow down if you spend time in a small concrete cell. While was sittin’ on the concrete bed, I was thinkin’ about what’s going to happen with me.. “How could I’ve been arrested after doin’ a good thing?”, “How long am I goin’ to be locked up in here?” and “do I get a permanent record now?”.

5:00 AM After half an hour I got a visit of twee agents. The asked me literally what I recently did; I answered I tried to intervene a criminal act. The officers told me that my friend said exactly the same thing, so they were startin’ to suspect that they arrested us for nothing. First they have to watch a security tape of a nearby camera to confirm this story. Twenty minutes later we were released from our cell blocks with a short apology from the policemen.

I was really exited that I wasn’t kept innocently in prison for a long time, like you hear a lot in the Dutch media these days. We weren’t stored in the police system as suspect, criminal, or accomplice so we don’t have to worry we have a criminal permanent record. The entire experienced was really thrillin’ and you don’t forget something like that so easily. I guess this’ll be a subject in upcoming conversations.

Vanmiddag was ik even in de kroeg van mijn studentenvereniging Roderick. Daarna was ik klaar om de stad te verlaten om het weekend bij mijn ouders door te brengen. Dat is toch makkelijk voor de vuile was, hehe.

Op het moment dat ik in gesprek was met een medewerker van de Jules, beneden aan de trap, kwamen er plotseling drie brandweerauto’s en minstens één politieauto de Korenmarkt aanstormen. Het plein werd gedeeltelijk afgesloten en een tiental brandweerlieden controleerden het pand van Le Grand Café, want daar was de brandmelding gedaan. Op de eerste verdieping was wel een beetje rook waar te nemen. De rook kwam door het raam, welke open werden gedaan op het moment dat de brand uitbrak. Geen slimme zet, want door ramen open te zetten geef je brand meer zuurstof en de kans dat de brand groter wordt neemt dan toe.

Na tien minuten vertrok er al een brandweerauto en werd het plein niet langer afgezet. De terrasjes werden weer klaargezet en de toestand leek alweer voorbij te zijn na vijftien minuten.

- - - - - - - - - -

This afternoon I was workin’ at the bar of my students’ union Roderick, after that I was ready  to leave the center of the city to spend my weekend at my parents’ house. It is so easy to handle the dirty laundry like this, hehe.

When I was talkin’ to an employee of the Jule café, downstairs the pub, suddenly three fire trucks and at least one police car came storming the Korenmarkt. The square was temporarily made unaccessable by the local police force. Some fire men entered the Le Grand Café to check it out. On the second floor you could see some smoke comin’ out the window. Someone opened that window at the moment the fire started. That isn’t really clever, since fire gets more oxygen like this and so there’s a bigger chance of developing a bigger fire.

After ten minutes of some chaos, the first fire truck already left the spot and people were already able to walk on the square again. The tables and chairs inside, were put outside again and so it seems the incident was already over after fifteen minutes.