Corba Weblog

Gisteren ben ik naar de Cano print winkel gegaan aan de Margonda straat in Depok. Ik heb navraag gedaan over de prijzen van het drukken van papier en het maken van een hard cover of een soft cover voor een boek. Uit mijn weblog wil ik van elk jaar een boekje laten maken met een verzameling alle geschreven verhalen. Vandaag heb ik de tweede helft van 2008 al omgezet in een Microsoft Word document. In eerste instantie wilde ik namelijk een boek uitbrengen over mijn stage hier in Indonesia. Ik heb inmiddels veel meer verhalen geschreven op mijn blog, inclusief verhalen buiten mijn ervaringen in Zuid-Oost Azie.

De boekjes zullen ongeveer op klein A6 formaat komen met gemideld zo’n honderd pagina’s per jaar. Voor 2008 ben ik inmiddels al bijna klaar. De tekst is allemaal overgenomen en nogmals gecontroleerd op spelfouten. Er zijn een aantal foto’s toegevoegd bij sommige verhalen en ik ben nu mensen aan het navragen of ze geen problemen hebben met hun naam gepubliceerd in het boekje.

Gisteren had ik last van extreem dunne ontlasting, dat betekent vrijwel dat men urineert van achter. Hooguit vervelend en daardoor kon ik niet in de les aanwezig zijn om mijn tentamenresultaten te ontvangen.

Toen ik een uurtje geleden onderweg was naar het locale winkelcentrum Margo City, werd er een vrouw aangereden door een motor. Ze viel eerst van de stoep en kreeg vervolgens het motorblok van de motor hard in het gezicht. Dit allemaal gebeurde twee meter voor mijn neus. De vrouw verkeerde helemaal in een shock. Er lag vrijwel direct een plas bloed op het asfalt en de vrouw in hoofddoek had haar hele gezicht onder het bloed. Twee omstanders tilden haar snel op een legden haar neer op de stoep zodat het niet gevaarlijker wordt op de weg. Redelijk diepe wond midden op haar voorhoofd en ik meende dat haar neus is gebroken. Het zag er allemaal heel zielig uit, maar gelukkig waren er veel mensen betrokken na het ongeval. De mevrouw werd direct geholpen. Ze kreeg een fles water om het bloed uit haar mond te spoelen en een locale Satpam (beveiliger) stelpte het bloed rondom haar gezicht met wat tissues. Ik zei tegen de motorrijder dat 100 meter verderop een ziekenhuis is, maar hij reageerde daar op met “Ja, dat weet ik wel”. Blijkbaar wilde men haar niet direct naar het ziekenhuis brengen. Ik denk dat deze mevrouw geen geld had voor medische zorg en hier in Indonesië hebben maar heel weinig mensen ziektekostenverzekering.

Volgende week worden de eindtentamens gehouden van mijn eerste Indonesische semester. In dit artikel schrijf ik een stukje over de universiteit waar ik in 2010 studeer.

De Universitas Indonesia kent twaalf verschillende faculteiten. De hoofdcampus bevindt zich in het noorden van Depok. Een tweede campus bevindt zich in het centrum van Jakarta, maar deze is uiteraard een stuk kleiner. Ik studeer dit jaar aan de Fakultas Ilmu Pengetahuan Budaya (FIB), oftwel de faculteit van humaniteiten (letterlijk vertaald; faculteit van cultuurwetenschappen). Het instituut waaraan ik studeer (dat onder de faculteit valt) heet Lembaga Bahasa Internasional (LBI). In het Nederlands: het Internationale Taalinstituut.

De eenjarige opleiding die ik volg heet Bahasa Indonesia untuk Penutur Asing (BIPA), oftewel Indonesisch voor anderstaligen. De opleiding biedt in totaal drie semesters aan, in volgorde van niveaus Elementary, Intermediate en Advanced. * edit * Ik heb afgelopen zaterdag mijn eerst universitaire getuigschrift ontvangen en daarmee het eerste semester afgesloten.

- - - - - - - - - -

Next week are the final exams of my first Indonesian semester.In this article I will write about the university I study during 2010.

The Universitas Indonesia has twelve different faculties. The main campus is in the north of Depok and a second campus is located in the centre of Jakarta. This second one is smaller. This year I study at the Fakultas Ilmu Pengetahuan Budaya (FIB), also known as the faculty of humanities. The institute, part of the faculty, is called Lembaga Bahasa Internasional (LBI). In English: the International Languages Intitute. This one year minor is called Bahasa Indonesia untuk Penutur Asing (BIPA) a.k.a. Indonesian for foreigners. The training consists of three parts, in the levels of elementary, intermediate and advanced. * edit * Last saturday I received my first university certificate and succesfully finished my first semester.

Ik heb nog niet geschreven over de plek waar ik in 2010 verblijf; eten, slapen, studeren en werken. Op dit moment verblijf ik in een zogenaamde kostwoning. Een middelgrote kamer, met badkamertje. In een algemene gedeelte van het huis kan ik ook gebruik maken van een keuken en een televisie.

De kamer heeft airconditioning en een plafondventilator. Verder nog een bureautafel, eenpersoonsbed en een klerenkast. De badkamer heeft een douche met enkel koud water. Verder heb ik maar 1 stopcontact, dus om mijn nieuwe vaste computer te draaien heb ik meerdere haspels nodig.

- - - - - - - - - -

I haven’t described the place I will be staying for 2010, eatin’, sleepin’, studyin’ and workin’. I am currently staying at a place called a kost room. It’s an average sized room including a small bathroom. In a public part of the house I can also use the kitchen and watch television in a guest/living room.

The room has an airconditioner and a ventilator. Furthermore a desk, a single bed and a closet. The bathroom has a shower that can only provide cold water. Then there’s unfortunately only one electrical outlet, so in order to run my personal computer I have to use some extension cords.

Sinds afgelopen zaterdag (vier dagen geleden) heb ik te maken met een Indische griep. Veel hoesten, een verstopte neus, hevige diarree en een beetje rug- en nekpijn. Vandaag ben ik samen met Anggie naar een dokterspost gegaan. Na een controle van mijn bloeddruk en en mijn longen kon de goede man niets merkwaardigs vinden, behalve dat mijn bloeddruk een beetje laag is maar dat is voor jonge mensen wel normaal, zo vertelde hij. Na een kort gesprekje, in het Indonesisch natuurlijk want dat bevordert mijn studie alleen maar, moest ik even drie euro lappen en vervolgens mijn aangeschreven medicatie ophalen bij de balie.

De vliegende tering, ik krijg ineens een jaarvoorraad medicatie mee! Het zijn genoeg pilllen en antibiotica om een Tyrannosaurus buiten bewustzijn te krijgen. Eenmaal thuis in mijn kostwoning in Depok, moet ik alle vijf categoriën aan medicatie innemen. Twee capsules die ik moet innemen zijn bijna net zo groot als mijn pink, dat is dus even slikken.

Hopelijk wordt ik snel een beetje beter, want mijn midden semester testresultaten zijn al bijna bekend en ik wil deze dus niet missen. Hier hebben ze nog geen online informatiesysteem om je studievoortgang te controleren.

- - - - - - - - - -

I have been suffering from Indonesian flu since last saturday (four days ago). A lot of coughs, a running nose, heavy diarhea and neck n back pain. I went to see a doctor together with Anggie today. After a checkup of blood pressure and my lungs, everything seemed normal. My blood presure was a bit on teh low side, but that’s normal for young people, the good man told me. After a short conversation, in Indonesian because it’ll help me with my study, I had to pay three euros and pick up my medication at the desk back in the shop.

Wow, I just received a year supply of medication! These are enough pills and antibiotics to knock out a Tyrannosaurus. Once back home in mijn kost room in Depok, I had to take five for each type of category. Two capsules I have to take are nearly as big is my little finger, so that’s tough to swallow.

Hopefully I’ll get better soon, because my mid semester results are almost and I don’t want to miss that. They don’t have an online information system to check your study progress here.