Corba Weblog

Gisteravond ben ik samen met Dhiesta, Divi en Dahlia naar de bioscoop gegaan in Epicentrum, Kuningan. We hebben de film ‘Knight and Day’ bekeken; Tom Cruise en Cameron Diaz spelen daarin. Het is een redelijk goede actie/comedy-film. Je kan wel zien dat beide acteurs op leeftijd beginnen te raken.

Na de film zijn we wat gaan eten in de Burger King in de buurt. Ik had verwacht dat Anggie er niet zou zijn op mijn verjaardag omdat ze vrienden van haar baas moest vergezellen naar allerlei locaties. Tegen mij had ze verteld dat ze in Bandung was gisteravond. Ik sprak haar nog aan de telefoon en wenste haar een goede nachtrust in het ‘hotel’ waar ze zou slapen vannacht. Vervolgens draai ik me om en wil ik aan tafel zitten met Dhiesta, Dahlia en Divi want ik had net mijn eten besteld. Drie maal raden welk meisje daar ook aan tafel zat? Juist ja, en ze was dus helemaal niet in Bandung, hehe.

Wensje doen, kaarsje uitblazen, hoedje op mijn hoofd, slingers om mijn nek.. het moest bijna niet gekker worden. Anggie maakte zich extra druk om voor mij een leuke verjaardag te regelen. Ze moest wel degelijk deze andere mensen vergezellen, maar vanavond was ze gewoon in Bandung. Later op de avond had Anggie ook nog een hele gave nieuwe horloge voor me gekocht. Een casio (zoals mijn oude horloge) met vier verschillende wijzerplaten.

Vandaag, zondag, ben ik lekker uit gaan slapen. Eerst even internetten en iedereen bedanken voor de felicitaties. Wat me opviel is dat er drie Nederlandse vrienden en veertien Indonesische vrienden mij feliciteerden. Dus de bedankjes terug op Facebook en Twitter waren veelal in het Indonesisch, hehe. Vanmiddag ben ik heel even met mijn meisje naar pretpark Dufan (Dunia Fantasi ~ Fantasy World) gegaan in het noorden van Jakarta en we hebben daar wat gegeten. Helaas moest ze die vrienden van haar baas vergezellen vandaag, dus helaas moest ze snel weer op pad om hen te vergezellen naar andere locaties. Op dit moment zit ik in internetcafe Multiplus in Plaza Semanggi. Anggie is straks klaar met werken en dan gaan we misschien samen gezellig eten en daarna misschien samen Engeland - Duitsland op het WK Zuid-Africa kijken op televisie.

Gisteren ben ik weer samen met Anggie naar de bioskoop gegaan, deze keer heb ik de Indiase film 3idiots gekeken. De film duurde ruim drie uur, zonder tussenpauzes, maar het was wel een goede film. De verhaallijn is goed bedacht en er zitten goede stukjes humor in.

- - - - - - - - - -

I went to the cinema with Anggie again yesterday, this time I saw the Indian movie 3idiots. The movie lasted three hours without any breakes, but it was a good movie. The storyline was great and there were some good humoristic parts in it as well.

Samen met ‘mijn’ Indonesische familie ben ik vandaag een dagje uitgegaan. Anggie, haar moeder; Ibu Endang, haar zus; Nadia, haar zwager; Elias en hun kind Reyvan. We zijn eerst La Mien gaan eten, Chineze noodels; erg lekker. Vervolgens hebben we wat formele kleren voor Anggie’s nieuwe baan gekocht. Vervolgens heb ik een nieuwe PS3 controller gekocht, uiteraard een neppe variant.. zolang het maar werkt ;-)

Ik ben vandaag voor het eerst naar de Universitas Indonesia gegaan. Om verwarring te voorkomen heb ik op de heenreis nog maar een taxi gepakt. Op deze manier raak ik niet verdwaald als ik de bus neem. Eenmaal daar aangekomen heeft mbak Carina, mijn contactpersoon aan de UI, mij een korte instructie gegeven over het BIPA programma. BIPA staat voor Bahasa Indonesia untuk Penutur Asing, en het betekent “Indonesisch voor buitenlanders”.

In het klaslokaal, waar ik vandaag les had, zat al een student te wachten voordat de les begint. Zijn roepnaam is James en hij is net zoals de andere studenten drie weken geleden begonnen met de lessen. Terwijl de klok verder tikt lopen er meer studenten naar binnen, de een komt een uur te vroeg naar het klaslokaal en de andere komt zo’n dertig minuten te laat. Om negen uur kwam de docent in het klaslokaal, maar zij was niet duidelijk herkenbaar door mijn ogen. Ze leek me een jaar af dertig en ze draagt een hoofddoek, iets wat ik nog nooit aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen heb gezien.

De les was heel moeilijk, omdat er constant wordt gesproken in het Indonesisch. Over het algemeen was de les zeer leerzaam en leuk: om te beginnen moesten we een vijftal hobby’s tekenen op een vel papier en na elkaar iets vertellen over jouw hobby’s. Dat natuurlijk al in Bahasa. Omdat ik vrij nerveus was en daarnaast ook iets verlegen, kwam ik niet verder dan “Ik houd van / Ik wil graag”.

Mijn klasgenoten zijn heel aardig. Het is een kleine klas van dertien, waarvan er ongeveer tien mensen uit Korea komen en twee uit Japan. Helaas kan ik weinig tot niets opmaken van hun notities van deze les, of van vorige lessen, omdat het niet in herkenbaar hebreeuwse alfabet wordt geschreven. Toch ben ik met een paar nieuwe Koreaanse vrienden “Makan Siang” gaan doen in een Koreaans restaurant. Daar heb ik nog een paar woorden in het Koreaans geleerd.

Het einde van de dag; ik ben heel erg moe. Anggie heeft een bevestiging gehad dat ze een nieuwe baan heeft gekregen, daarom had ik een bos met witte en rode rozen voor haar gekocht. Daarnaast zijn we ergens “Makan Malam” gaan doen en daarbij een paar vrienden van Anggie ontmoet.

- - - - - - - - - -
I went to the Universitas Indonesia for the first time today. I’ve taken a taxi to avoid any confusion along my way towards the university. I won’t get lost by taking the bus. Once I came there mbak Carina, my contact at the UI, gave my a short introduction about the BIPA programme. BIPA stands for Bahasa Indonesia untuk Penutur Asing, which means Indonesian for foreigners.

There was already a student waiting in the classroom I was about to begin. His nickname is James, he started three weeks ago like al the other students. While time passed by, more students entered the classroom, some an hour earlier and some fifteen minutes too late. The teacher entere the classroom around nine ‘o clock, but I didn’t recognize her as a teacher. She looks like the age of thirty and wears a headpiece, something I have never seen at the HAN University in the Netherlands.

The class was very difficult because all people are speaking Indonesian straight away. Still, I’ve learned a lot and the people are very nice. In the beginning of class we had to draw five hobby’s, then do a show-and-tell like thingy where you explain something about your hobby’s in Indonesian. Off course I was quite nervous and shy too, so I couldn’t say more then: “I like this”.

My classmates are really nice. The class exists of thirteen people, ten came from Korea and two came from Japan. Unfortunatly I couldn’t learn much from their notes, since it isn’t written in familair hebrew alphabet. Still, after class, I did “Makan Siang” with my new Korean friends in a nearby Korean restaurant. And I also learned some Korean words.

I was very tired at the end of the day. Anggie just got a confirmation for her new job, so I went to buy some white ‘n red roses for her. After that we did “Makan Malam” en visited a few friends of Anggie.

Een nieuw jaar, een frisse start. Afgelopen jaar zijn er veel dingen gebeurd en daarom schrijf ik onderstaande lijst met gebeurtenissen die ik niet zal vergeten. Je kan op mijn weblog ook zoeken op een ander gewenst jaartal.

Laatste maand Indonesië voor stage
Het is de laatste maand van mijn eerste stage. De reis naar Indonesië heeft me echt veranderd, vooral innerlijke rust. In deze periode ga ik nog even een weekendje op vakantie naar Bali met mijn vriendin Anggie.

Medezeggenschap HAN begonnen
Ik vertegenwoordig alle Techniek studenten wanneer ik voor onbepaalde tijd in het Dagelijks Bestuur van de faculteitsraad, Hogeschool van Arnhem en Nijmegen stap.

Onterecht arrestatie
In de maand april wordt ik door agenten van de Koninklijke Marechausse gearresteerd in het centrum van Arnhem. Na een uur wordt ik al vrijgelaten met een excuses; een misverstand in de videobewaking.

SV Roderick erkent nieuwe (vice) voorzitter
In de maand maart begin ik mijn ambstermijn als vice-voorzitter van Studentenvereniging Roderick te Arnhem. Later, in de maand november, zal ik de functie van voorzitter betreden.

Pokertoernooi
Ten noorden van Arnhem ligt het dorp Velp. Hier doe ik vijf avonden mee met het nationaal toernooi: Pokerkampioen van Nederland.

Beste zomervakantie ooit
In de zomer van 2009 ga ik drie weken terug naar Indonesië: bezoek aan de Borobudur, 14km wildwater raften en romantische avonden met mijn vriendin. Terugkomst in Nederland is kort: binnen 24 uur vliegtuig naar Zuid-Frankrijk voor drie weken aan het strand liggen.

- - - - - - - - - -

A new year, a fresh start. I have done a lot of things past year, let me give you a short summary. You can also check other stories from earlier years on my blog.

Final month in Indonesia for internship
It is the last month of my first internship. This trip to Republic Indonesia has really changed me, it especially gave me inner peace. In on eof these final weeks I went to Bali for a weekend holiday with my girlfriend Anggie.

Student representative at HAN
I am the spokesman for all students doing Technology bachelors, in februari I join the Council Board of my faculty of the HAN University.

Unjustified Arrest
In April last year I was arrested by officers of the Koninklijke Marechausse (military and royal police force) in downtown Arnhem. After one hour in a temporary cell I was released with an apology; miss communication with the video surveillance.

Fraternity Roderick accepts new (vice) president
In March I started working as vice president of my student’ union (fraternity) Roderick in Arnhem. Later, in November, I promoted to president.

Poker Tournament
North of Arnhem lies a village called Velp. I enter a Dutch national tournament Texas Hold’em: Poker champion of The Netherlands.

Beste summer ever
In the summer of 2009 I return to Indonesia for three weeks. I visit Bandung, Yagyakarta, the Borobudur, did 14km of wildwaterrafting and had some romantic night with my girl Anggie. Upon my return in the Netherlands I took a plane to southern France within 24 hours to sun bathe at the Mediterranean Sea.

Het aanvragen van een Schengenvisum kost veel meer moeite dan het ik had gehoopt. Om mijn vriendin Anggie tien dagen in Nederland te krijgen voor de kerst moet ik meerdere documenten opsturen naar de Nederlandse Ambassade in Jakarta. Dit zijn o.a. de garantverklaring met goedkeuring van de gemeente, salarisspecificaties van de afgelopen drie maanden, een kopie van een recente bankafschrift en mijn paspoort. Daarnaast heb ik nog een aantal persoonlijke documenten toegevoegd zoals een uitnodiging en een certificat D`Herbergément. All deze documenten heb ik met spoed (express luchtpost) opgestuurt naar Indonesië. Helaas heeft de ambassade haar visum aanvraag gisteren geweigerd omdat ik als student geen vaste inkomen heb van minstens 1.290 euro.

Vandaag ben ik naar de tandartspratijk van AKMA mondzorg aan de HAN gegaan, daar hebben ze een momentopname gemaakt van mijn verstandskiezen. Een van deze kiezen is voor de helft doorgebroken, maar groeit niet snel door. Daardoorgaat het gedeelte dat nog onder het tandvlees zit snel onsteken. Vanochtend hebben ze een gedeelte verdoofd en een stuk tandvlees weggesneden met de scalpel. Hierdoor kan de verstandskies doorgroeien.

- - - - - - - - - -

En ondertussen is mijn vakantie in Zuid-Frankrijk al achter de rug. Ik heb regelmatig op het strand liggen bruinbakken met frisse duiken in de Middelandse Zee. Tot driemaal toe heb ik meegedaan aan een lokaal Volleybal toernooi, maar helaas niet ver gekomen.. tot de allerlaatste toernooi; deze had ik met mijn Engelse team gewonnen! De terugreis naar Arnhem duurde ongeveer 14 uur rijden, maar het was makkelijk te doen door alle lekkere broodjes en drinken die we onderweg aten.

Inmiddels ben ik aanwezig geweest bij de introductieweek van mijn Studentenvereniging Roderick. Helaas moest ik undercover, omdat niemand van de nieuwe eerstejaars mag weten dat ik in het Dagelijks Bestuur zit. Dat zorgde voor een paar kleine probleempjes; tijdens de voorstelronde heb ik mijn ook voorgesteld als Robin Peters. De eerstejaars kregen alleen te horen dat de heer Corba vice-voorzitter is. Dit maakt het extra leuk om een bestuurspresentatie te maken op de Korenmarkt in Arnhem.

Met een lange witte limousine van Lincoln reden wij als Bestuur 2009 midden op de korenmarkt. Gekleedt in onze driedelige bestuurspakken betraden we onze mooie sociëteit op de eerste verdieping. Daar eenmaal aangekomen konden we de eerstejaars eens hard toespreken over motivatie en respect voor onze mooie vereniging.

Mijn vriendin Anggie is vandaag ook jarig. Ze heeft vannacht een verassingsfeest gehad van haar vrienden. Ik heb haar ook even opgebeld, gefeliciteerd en via één van haar beste vriendinnen haar een grote bos rozen en nieuw horloge gegeven. Lieverd, als je dit leest, nogmaals een hele fijne verjaardag toegewenst!

- - - - - - - - - -

Meanwhile my holiday in the Southern part of France has come to an end. I have been to the beach a lot of times, lying in the sun and frequently takin’ a refreshing swim in the Mediterranean Sea. Three times I’ve participated at a local Volleyball tournament, but unfortunatly I didn’t play very well… until the last tournament, which I won against 6 different teams together with my English friends. Drivin’ back to Arnhem, The Netherlands took about 14 hours, but it wasn’t such a sore ride because we ate some nice sandwiches and drinks.

I just joined the introduction period (week) of my students’ union Roderick. Unfortunatly I had to go undercover, because no new student was allowed to know I am the vice-chairman. This brought a few minor problems: like I introduced myself as Robin Peters. The new student were only told that the vice-chairman is called sir Corba. This is extra fun when we arrived at the Korenmarkt (square) for the council presentation.

We drove onto the square with a long white limousine (Lincoln). Wearin’ our three part suits we entered our humble society. Once we sat down, al four council members, we had a hard talk about motivation and respect for our great union.

It’s also my girlfriend Anggie’s birthday. Tonight, her friends surprised her with a party. I made an international call to congradulate her and gave her, through one of their best friends, some roses and a new watch. Sayang, if you read this; again, have a great birthday!

Dag 3/21

Hey! Dit is even een bericht van Erik over dag 2 in Jakarta! met vandaag in het nieuws: Slapen, was (kleren) regelenen blijkt lastiger en toch simpeler, spiegels en kleren, , japans eten, bowling en pool-en.

Vanochtend ging de biologische klok om 7 uur, maar ik heb robin toch maar tot 12 uur laten liggen, anders was het zo zielig voor hem ;-).  Gelukkig kost het bijhouden van een dagboekje de nodige tijd in een stad als Jakarta, dus verveeld heb ik me niet.

Toen we allebei klaar waren, kwamen we erachter dat zowel robin als ik geen flauw idee hadden waar, hoe en wanneer we onze vuile was konden inleveren. Omdat we aan een max van 4 stuks was per dag zitten, hebben we nu al een achterstand opgelopen. Wisten wij veel dat we die in een plastic zak of was mand buiten de deur in de gang van ons appartementencomplex (kos) moeten zetten.

Nadat we klaar waren in onze kos zijn we voor het ontbijt (lees 12.30 a 13 uur) Anggie op gaan halen van haar werk en zijn we naar de Senayan City (een van de vele grote winkelcentra / plaza) gegaan. Hier hebben we met z’n drieën bij de Pepper lunch gegeten in de food court. Het concept van dit restaurant is dat je je eigen eten na bestelling zelf bakt, je krijgt het half rauw in een verwarmde pan / wok.  Best typisch! Robin verheugde zich er al op mij met de chopsticks te zien klungelen, zelf pakt hij veilig een lepel. Stond hij even te kijken. In achteraf heeft hij geen reden gehad te lachen!

Hierna zijn we boodschappen wezen doen in de Grand Indonesia (grootste / meest luxueuze winkelcentrum van het land) voordat Anggie na drie uur terug moest naar haar werk. Hier hebben Robin en ik allebei een spiegelje gekocht. Hij had meer weg Wolverine uit de film X-men (zie kader). Denk bij de foto de klauwtjes, het strakke leren pak en de actieve houding weg, en je hebt zijn out of home look te pakken! Spiegel was hard nodig dus! :p

tevens ben ik op pelgrimage gegaan om een winkel te vinden die wel XL maat kleren in vooraad heeft. Dit schijnt lastiger te zijn in een land waar mensen gemideld 40 centimeter korter zijn dan ikzelf en iedereen je op straat nakijkt omdat je overal boven uit steekt!
Zo gezegt zo gedaan. Nadien zijn Robin en ik naar onze kos terug gekeerd. Om 18 uur hebben we Anggie en Marissa opgehaald en zijn we naar het Nationaal Monument genaamd Monas (afk. Monumen Nasional) gegaan en daar bij volle maan om 7 uur ’s avonds foto’s wezen schieten en hebben over het plein afgestruind. Daar waren zelfs 2 Indonesiers die met de ‘Buleh Besar’  (lees: grote blanke) op de foto wilden. Verder zijn we als halve beroemdheden waardig verder gestruind.

10 minuten later bevinden we ons in een ‘restaurant’ die ons echte neppe bolletjes italiaanse waterig ijs serveerde. vervolgens gingen we met de taksi (Indonesisch woord voor taxi) naar de Grand Indonesia . Hier hebben we gegeten bij de Sushi Tei, een japans restaurant. Hier was mas Corba toch gedwongen zijn chopsticks ter handen te nemen. Helaas weer niet kunnen lachen, wel lekker eten. Robin heeft de Gyu Yanagawa (hot pot, google it). Ik ging voor de Niku Ramen (kop soep met noedels, vlees, zeewier en scheuten) dat je ook met chopsticks eet inclusief Japans lepeltje (lees: soepschep) voor het nat.

Na het eten zijn we naar de Ex-Plaza gelopen. Hier hebben we tegen schandalig hoog tarief (lees 14 euro totaal voor 4 personen 1 rondje (geen uur)) mogen gooien. Dit is wel inclusief 3 paar sokken en huur van vier paar schoenen. De bowlingbaan kregen we als courtesy bijgeleverd.

2 uur opscheppen (lees: Robin), 25 minuten werpen en winst op de laatste worp door Anggie met 2 punten verschil op Robin (a.k.a. Robin heeft nu een trauma) later hebben we besloten om maar geen tweede ronde in te lassen. In plaats daarvan zijn we naar een pool-café gegaan. Hier is robin in het eerste potje nogmaals door Anggie aan de schandaal genageld (ik ook, maar dat is bijzaak). Vervolgens hebben we samen met Marissa verschillde team samenstellingen doorlopen.

Uit grondig onderzoek blijkt dat ik kleurenblind ben voor geel en wit. Het schijnt namelijk te schelen als je stoot met de de witte bal. Wist ik veel!  Ben allang blij dat ik tijdens mijn eerste pool sessie ever de bal de helft van de tijd redelijk weet te raken (de andere helft is kennelijk bijzaak). Robin speelt de sterren van de hemel wanneer hij diagonaal met alle ballen op tafel toch de que ball helemaal zonder obstakels te raken in de pocket schiet. Overigens speelde hij verder redelijk na wat tips van mij ;-).

Dag 2/21

Samen met de dames gingen we deze boodschappen doen nadat we bij restaurant Hot Planet hadden gegeten. Erik bestelde de Tenderloin Steak met friet en Robin ging voor de paddenstoelen soep met Spaghetti Carbonara. We hadden nog een aantal belangrijke spullen nodig, waaronder water uit een fles, een kussen, toiletpapier en een anti-muggenspray.

Nadat we dit allemaal hebben ingekocht zijn we samen met Anggie en Marissa naar de film Ice Age 3 gegaan in 3D. Met speciale brillen op zaten we in de zaal tot 23.30 uur. De eerste dag van onze vakantie kwam ten einde en het is hoog tijd om ons tijdelijke nesten te gaan gebruiken.

Dag 2/21

Rondt 15.00 uur raakte de vliegtuigbanden het asfalt op de landingsbaan van Soekarno-Hatta Airport te Jakarta. Na het uitstappen duurde het minstens 25 minuten om een visum te regelen, mede doordat we eerst bij een gesloten rij loketten stonden en vervolgens achteraan de rij moesten aansluiten bij de ‘visa on arrival’ loketten die wel open waren. Het wachten op Kuala Lumpur is eindelijk voorbij; er leek maar geen einde aan te komen.
Anggie en Marissa hebben ons opgehaald en naar ons nieuwe onderkomen gebracht. Het zijn twee bescheiden kamers met elk een eigen badkamer. Straks gaan we nog wat boodschappen doen en met z’n vieren uit eten in de grote stad.