Corba Weblog

Op dit moment zit ik in een Javaans restaurant, genaamd Mbah Jingkrak, ergens in het midden van Jakarta, op loopafstand van de kostwoning van Anggie en Bobi (Marissa). Helaas is het eten bijna allemaal pittig gekruidt en is er geen airconditioning. Dus iedereen, zelfs de Indonesiërs, lekker zweten. Een vriendengroep van twintig mensen komen bijeen voor Arisan, dat is een (twee)maandelijkse reunie van vrienden en iedereen neem een beetje geld mee. Er worden lootjes getrokken en een paar mensen winnen dat het geld wat iedereen bij elkaar heeft gelegd.

Ik ben blij dat ik deze zondag met mijn meisje kan doorbrengen. Straks bij mijn maat Matthijs en zijn vriendin Maria avondeten in het noorden van Jakarta, Kelapa Gading. Morgen start alweer de laatste lesweek van mijn eerste semester aan de Universitas Indonesia, dus tentamens komen eraan.

- - - - - - - - - - -
I am sitting in a Javanese restaurant called Mbah Jingkrak, somewhere in the middle of Jakarta and close to Anggie’s and Bobi’s (Marrisa) kost. Unfortunately almost all the food is very spicy and there is no airconditioning. So everyone, including the Indonesians, are all sweaty. A group of twenty friends come together to do Arisan; this is a monthy reunion of friends. Everyone brings a bit of money and a small lottery will determine a few winners to receive the total amount of money.

I am happy I spend my sunday with my girl. Later we’ll meet my friend Matthijs and his girlfriend Maria in the north of Jakarta, Kelapa Gading, having dinner together. Tomorrow starts the last week before my first semester finals in Indonesia.

Ik heb nog niet geschreven over de plek waar ik in 2010 verblijf; eten, slapen, studeren en werken. Op dit moment verblijf ik in een zogenaamde kostwoning. Een middelgrote kamer, met badkamertje. In een algemene gedeelte van het huis kan ik ook gebruik maken van een keuken en een televisie.

De kamer heeft airconditioning en een plafondventilator. Verder nog een bureautafel, eenpersoonsbed en een klerenkast. De badkamer heeft een douche met enkel koud water. Verder heb ik maar 1 stopcontact, dus om mijn nieuwe vaste computer te draaien heb ik meerdere haspels nodig.

- - - - - - - - - -

I haven’t described the place I will be staying for 2010, eatin’, sleepin’, studyin’ and workin’. I am currently staying at a place called a kost room. It’s an average sized room including a small bathroom. In a public part of the house I can also use the kitchen and watch television in a guest/living room.

The room has an airconditioner and a ventilator. Furthermore a desk, a single bed and a closet. The bathroom has a shower that can only provide cold water. Then there’s unfortunately only one electrical outlet, so in order to run my personal computer I have to use some extension cords.

Afgelopen weken heb ik de vliegsimulator Microsoft Flight Simulator X uitgeprobeerd op mijn nieuwe PC. In Nederland kost die software wellicht tachtig euro, maar hier in Republiek Indonesië een schamele vier euro voor een illegale versie. De graphics van deze ‘game’ (zo mag je een sim eigenlijk niet noemen) zien er geweldig uit! Vergeleken met de gratis open source simulator FlightGear (zie vorig artikel) ziet het er veel beter uit en de gameplay is ook vele malen beter. Goed, dat mag je ook verwachten als je ervoor betaald.

De simulator biedt ook een online multiplayer modus, welke ik helaas maar eenmaal heb uitgeprobeerd. Dit heeft maken met het schaarse internet hier in Depok, Indonesië (ook wel Depokkiwokki, Depokkenverweg of De Eerste Protestantse Overzeese Kerk genoemd). Online simulatoren is wel heel leuk: andere spelers vliegen ook of prefereren om als ATC (Air Traffic Control) te functioneren, waar MSFX (afkorting) ook een speciale modus voor heeft ingebouwd.

Daarnaast is er een lange lijst met missies die je kunt volbrengen. Beginnend met duidelijke uitleg (tutorials) over het besturen van propellor vliegtuigen, helicopter en jets. De laatste missies op expert-niveau zijn bijna niet te doen. Ze schetsen allerlei moeilijke situaties waar bijvoorbeeld een motor uitvalt, je flaps of speed brakes niet meer functioneren.

Een leuke ervaring en het biedt meer ontspanning dan bijvoorbeeld First Person Shooters.

- - - - - - - - - -

I have been trying out Microsoft Flight Simulator X on my new PC for the past few weeks. In the Netherlands this software might be around eighty euros, while here in Republic Indonesia you can try buy illegal versions for four euros. The graphics of this ‘game’ (you can’t call a sim like that) look amazing! It doesn’t only look better, but the gameplay is also much more fun compared to the open source simulator FlightGear (check previous article). At least you can expect that if you have to pay for software.

The simulator has also an online multiplayer mode, which unfortunately I have only played once due to the horrible internet connection here in Depok, Indonesia. (sometimes called ‘the edge of nowhere’) Playing this sim online is nice, other players are occupying the airports and skies as pilots and MSFX (abbreviation) also offers a special ATC mode (Air Traffic Control) where players are able to take control pf the airport.

There is also a huge list of missions you can accomplish, such as tutorials to begin with until expert missions. In the toughest mission the simulator sketches situations where engines, flaps or speed brakes are failing.

It provides a more relaxing game experience, unlike First Person Shooters.

Afgelopen weekend ben ik samen met Anggie naar Bandoeng geweest. Vanwege het paasfeest hebben we de vrijdag vrij gekregen. Op die vrijdagochtend met de bus twee en een halfuur rijden richting Bandoeng, we zijn blijkbaar niet de enige. Bijna alle kentekenplaten beginnen met een ‘B’, dat zijn allemaal mensen die uit Jakarta komen en ook hun lange weekend in Bandoeng vieren. Lekker druk dus, het o-zo bekende fileprobleem verhuist dus van hoofdstad.

Ik wilde dus gezellig een weekend weg met mijn meisje, we zijn nu ongeveer 1.5 jaar samen.

Die vrijdagmiddag en avond samen wezen winkelen. Nieuwe kleren gekocht en een nieuwe tas, want elke dag je woordenboek Nederlands-Indonesisch meenemen in een plastic tas richting de campus ziet er ook zo lullig uit. ’s avonds gegeten in een restaurant op een berg, de straat noemen ze Dago Atas. De Dago straat (Jalan Dago) stamt uit de Nederlandse kolonieperiode.

De zaterdagochtend lekker gaan zwemmen bij het hotel en in de middag de bergen ingetrokken en op de actieve vulkaan ‘Tangkuban Perahu’ gaan staan. Middaggegeten bij een groot outdoor restaurant genaamd ‘Kampoeng Daun’, oftewel het Blaadjesdorp. ’s avonds weer met de bus terugreizen naar Jakarta.

Zondag ben ik naar huis gegaan en heb ik mijn eerste Java applicatie voor BlackBerry devices ontwikkeld. Als je in het bezit bent van zo’n apparaat, neem dan een kijkje op mijn BB portal: http://blackberry.robincorba.nl/

- - - - - - - - - -

Last weekend was a long weekend due to Easter. That’s why Anggie and I went to Bandung for a romantic time together. We have been together for 1.5 years now. The friday morning we took the bus to Bandung, but we were not the only ones. A lot of cars with license plate numbers starting with the letter ‘B’ are going that way too, a lot of Jakarta inhabitants also think it good to spend the weekend here. The traffic jam problem suddenly moved from the capital city to Bandung.

That friday afternoon we went shopping. I bought some new clothes and a new bag, because it isn’t good bringin’ your dictionary Dutch-Indonesian in a plastic bag to the campus. At night we dined in a restaurant on a mountain, the street is called Dago Atas. The Dago street, down the mountain, has been build in the Dutch colonial time.

The saturday morning havin’ a nice swim at the hotel pool and in the afternoon we stood on top of active volcano ‘Tangkuban Perahu’. Our lunch was at an outdoor restaurant called ‘Kampoeng Daun’, in English the Leaf Village.In the evening we went ‘pulang’, going back to Jakarta by bus again.

I went back home to Depok on sunday, finished working on my very first BlackBerry Java application. Hehe, I’m a Java engineer on Java. So, if you got such a BB device, please take a look at my BB portal: http://blackberry.robincorba.nl/

Morgen is het pasen en ook in Indonesië is dat een feestdag. Ik ben van plan om samen met Anggie naar Bandung te gaan en daar een romantisch weekend met z’n tweëen door te brengen

Vorige week heb ik ook de cijfers binnengekregen van de midden semester tentamens. Het ziet er allemaal wel mooi uit, dus ik ben tevreden met de gang van zaken.

Afgelopen maandag was de Pasar BIPA op school, elke buitenlander die Indonesisch studeert moet iets verkopen uit eigen land. Ik heb besloten om de chocoladetaart Arretje Nof, van oma’s recept, te maken. Het was een groot succes! Binnen vijftien minuten nadat de pasar begon was alles al op! De zondag ervoor ben ik vijf uur bezig geweest om al die taarten te bakken en ik stond versteld met de snelheid waarop alles verkocht. De andere vier europeanen in mijn groepje konden hun eigen spullen nauwelijks verkopen, want veel Indonesische bezoekers wilden allemaal ‘kue coklat dari Belanda’. Boven het standje stond het menu van ‘Kelompok Eropa’ waarop ik onder Arretje Nof had geschreven “Resep dari Nenek Belanda”, oftwel familierecept van Nederlandse oma.