Samen met ‘mijn’ Indonesische familie ben ik vandaag een dagje uitgegaan. Anggie, haar moeder; Ibu Endang, haar zus; Nadia, haar zwager; Elias en hun kind Reyvan. We zijn eerst La Mien gaan eten, Chineze noodels; erg lekker. Vervolgens hebben we wat formele kleren voor Anggie’s nieuwe baan gekocht. Vervolgens heb ik een nieuwe PS3 controller gekocht, uiteraard een neppe variant.. zolang het maar werkt ;-)
Ik heb vandaag naar het winkelcentrum gegaan. In Plaza Indonesia ben ik met Anggie even gaan zitten met een caramel frappucino en een caramel hot chocolate. Lekker genieten van een rustig weekend na een drukke week aan de UI.
Later in de middag ben ik met haar naar de bioscoop gegaan en de film Nine gezien. Deze film heeft een musical-genre, bekende actrices zoals Judi Trench (van Bonds’ M) spelen er in mee. Zelfs Black Eyed Peas zanger Fergie speelt hierin mee. Over het algemeen gaat het over een filmmaker die geen inspiratie weet op te doen en in zijn verleden (en heden) een zwak voor vrouwelijk schoon had.
Bij het avondeten heb ik even naar huis gebeld via de WIFI van restaurant Red Tomato. Leuk om te zien dat het in Nederland weer sneeuwt, maar ik vind het lekker om hier in mijn T-shirt te zitten.
Tevens moet ik deze berichten op mijn BlackBerry Javelin schrijven in de taxi, anders heb ik geen tijd om berichten achter te laten. Foto’s zal ik dus later toevoegen.
Helaas kon ik vandaag niet naar de universiteit gaan, omdat ik mijn studentenvisum (type C) moest valideren bij het immigratiekantoor. Samen met Bobi (bijnaam van Marissa) ben ik daar naartoe gegaan. Het proces duurde ongeveer drie uur en volgende week dinsdag kan ik mijn paspoort weer ophalen. Dan krijg ik ook mijn KITAS, dat is een verblijfsdocument (en pasje) voor expats en immigranten.
Ondertussen heb ik weer contact gelegd met mijn vrienden uit de visumtype B-periode in 2008, Remko Weingarten en Matthijs Bouma. Aankomende vrijdag gaan we gezellig met de vrouwtjes eten in het JW Marriott Hotel. En ja, dat is dat dure hotel dat afgelopen zomer ten prooi viel aan een bomaanslag. Echter laten we ons niet bang maken; de kans dat je door het chaotische verkeer om het leven komt is vele malen groter dan een slachtoffer te worden van een terroristische aanslag.
Vandaag heb ik twee lessen gehad. De eerste les ging over de uitspraak van verschillende letters. Dit was veel makkelijker dan de les die ik gisteren heb gehad. Voor de Koreanen in mijn klas was het wel heel moeilijk, omdat ze de ‘R’ niet kunnen uitspreken. Ook de Japanners en de chinees in mijn klas kunnen moeilijk dit uitspreken. Vaak ook de letters, ‘L’, ‘C’ en ‘J’. De tweede les ging over de grammatica. Dat was ietsjes moeilijker, maar het viel reuze mee.
- - - - - - - - - -
I went to two lessons today. The first class was about pronounciation of different letters. This was much easier then class yesterday. It was very difficult for my Korean friends in class, becuase they cannot pronounce ‘R’. Also the Japanese and the chinese people in my class have trouble pronouncing this letter, also the letters ‘L’, ‘C’ and ‘J’. The second lesson was about grammar. That was a tad harder but still not too difficult.
Ik ben vandaag voor het eerst naar de Universitas Indonesia gegaan. Om verwarring te voorkomen heb ik op de heenreis nog maar een taxi gepakt. Op deze manier raak ik niet verdwaald als ik de bus neem. Eenmaal daar aangekomen heeft mbak Carina, mijn contactpersoon aan de UI, mij een korte instructie gegeven over het BIPA programma. BIPA staat voor Bahasa Indonesia untuk Penutur Asing, en het betekent “Indonesisch voor buitenlanders”.
In het klaslokaal, waar ik vandaag les had, zat al een student te wachten voordat de les begint. Zijn roepnaam is James en hij is net zoals de andere studenten drie weken geleden begonnen met de lessen. Terwijl de klok verder tikt lopen er meer studenten naar binnen, de een komt een uur te vroeg naar het klaslokaal en de andere komt zo’n dertig minuten te laat. Om negen uur kwam de docent in het klaslokaal, maar zij was niet duidelijk herkenbaar door mijn ogen. Ze leek me een jaar af dertig en ze draagt een hoofddoek, iets wat ik nog nooit aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen heb gezien.
De les was heel moeilijk, omdat er constant wordt gesproken in het Indonesisch. Over het algemeen was de les zeer leerzaam en leuk: om te beginnen moesten we een vijftal hobby’s tekenen op een vel papier en na elkaar iets vertellen over jouw hobby’s. Dat natuurlijk al in Bahasa. Omdat ik vrij nerveus was en daarnaast ook iets verlegen, kwam ik niet verder dan “Ik houd van / Ik wil graag”.
Mijn klasgenoten zijn heel aardig. Het is een kleine klas van dertien, waarvan er ongeveer tien mensen uit Korea komen en twee uit Japan. Helaas kan ik weinig tot niets opmaken van hun notities van deze les, of van vorige lessen, omdat het niet in herkenbaar hebreeuwse alfabet wordt geschreven. Toch ben ik met een paar nieuwe Koreaanse vrienden “Makan Siang” gaan doen in een Koreaans restaurant. Daar heb ik nog een paar woorden in het Koreaans geleerd.
Het einde van de dag; ik ben heel erg moe. Anggie heeft een bevestiging gehad dat ze een nieuwe baan heeft gekregen, daarom had ik een bos met witte en rode rozen voor haar gekocht. Daarnaast zijn we ergens “Makan Malam” gaan doen en daarbij een paar vrienden van Anggie ontmoet.
- - - - - - - - - -
I went to the Universitas Indonesia for the first time today. I’ve taken a taxi to avoid any confusion along my way towards the university. I won’t get lost by taking the bus. Once I came there mbak Carina, my contact at the UI, gave my a short introduction about the BIPA programme. BIPA stands for Bahasa Indonesia untuk Penutur Asing, which means Indonesian for foreigners.
There was already a student waiting in the classroom I was about to begin. His nickname is James, he started three weeks ago like al the other students. While time passed by, more students entered the classroom, some an hour earlier and some fifteen minutes too late. The teacher entere the classroom around nine ‘o clock, but I didn’t recognize her as a teacher. She looks like the age of thirty and wears a headpiece, something I have never seen at the HAN University in the Netherlands.
The class was very difficult because all people are speaking Indonesian straight away. Still, I’ve learned a lot and the people are very nice. In the beginning of class we had to draw five hobby’s, then do a show-and-tell like thingy where you explain something about your hobby’s in Indonesian. Off course I was quite nervous and shy too, so I couldn’t say more then: “I like this”.
My classmates are really nice. The class exists of thirteen people, ten came from Korea and two came from Japan. Unfortunatly I couldn’t learn much from their notes, since it isn’t written in familair hebrew alphabet. Still, after class, I did “Makan Siang” with my new Korean friends in a nearby Korean restaurant. And I also learned some Korean words.
I was very tired at the end of the day. Anggie just got a confirmation for her new job, so I went to buy some white ‘n red roses for her. After that we did “Makan Malam” en visited a few friends of Anggie.
Vandaag ben ik aangekomen op luchthaven Soekarno-Hatta in Jakarta. De vlucht was zeer aangenaam, binnen vijftien uur stond ik alweer op Indonesische bodem. En dat is een persoonlijk record.
Ik heb deze keer gevlogen met Singapore Airlines. Vertrokken vanuit Schiphol, Amsterdam richting Changi, Singapore. Vanuit daar was het ongeveer twee uur wachten voor de overstap en daarna nog een veertig minuten vliegen naar Jakarta. Het eten was vele malen beter dan je zou verwachten in een vliegtuig, helaas was de omelet bij het ontbijt wat minder. De service aan boord was prima en de tijdens de vlucht eigenlijk geen last gehad van turbulentie.
Ik heb een rondleiding op de campus van Universitas Indonesia gekregen van Anggie en twee goede vriendinnen, Marissa en Dahlia. Ik heb nog maar de helft van één van de veertien faculteiten gezien en dat was al even groot als de HAN in Arnhem.
- - - - - - - - - -
I arrived at the Soekarno-Hatta airport in Jakarta today. The flight was pleasant, I stood on Indonesian soil within fifteen hours. That is a personal record. Anggie and two good friends, called Marissa and Dahlia, gave me a short tour around the Universitas Indonesia campus.
- - - - - - - - - -
Saya datang ke bandar udara Soekarno-Hatta, Jakarta hari ini. Dalam lima belas jam saya pulang di Indonesia lagi. Saya lihat Universitas Indonesia juga. Terima kasih untuk Anggie dan teman-teman yang baik, Marissa dan Dahlia.
Ik heb de resultaten van dit semester binnen, maar ik ben helaas nog niet klaar. Volgende week moet ik mijn laatste essay inleveren over de kracht van Paper Prototyping. Daarna wil ik weer vertrekken naar Republiek Indonesië om daar tot en met januari 2011 de taal de studeren.
Vandaag ben ik om zes uur ’s ochtends opgestaan om mijn studentenvisum op te halen bij de Indonesische ambassade in Den Haag. Helaas kreeg ik na drie uur reizen te horen dat ik mijn visum niet krijg, omdat ik een formulier niet mee heb genomen dat ik van het internet had moeten downloaden en invullen. Snel ben ik in downtown Den Haag op zoek gegaan naar een internet café of kopieerwinkel. Na twee uur zoeken lukte het me eindelijk om het laatste formulier in te vullen en ik heb voor de zekerheid een paar extra pasfoto’s laten maken. Eenmaal terug bij de ambassade, om twaalf uur ’s middags, kreeg ik wéér te horen dat ik mijn visum niet kreeg omdat ik geen kopie van het bewijs van mijn geboekte vlucht mee had genomen.
Zeer gefrustreerd rijdt ik terug naar Arnhem, waar ik pas om drie uur ’s middags aan kom. Nu sta ik op het punt om de reis te boeken en morgenvroeg ga ik opnieuw naar de ambassade. Als alles goed gaat is mijn visum binnen 1 dag klaar en kan ik aankomende zaterdag vertrekken.
- - - - - - - - - -
I finally got the results of last semester, but unfortunatly I am not finished yet. Next week I have to complete my final essay about the concept of Paper Prototyping. After that I would like to leave to Republic Indonesia again. This time, my visit is part of my minor and it consist of learning the Indonesian language called Bahasa Indonesia.
Today I woke up at six o clock in the morning to get my student visa, at the Indonesian Embassy in The Hague. After three hours of travellin’ with the Dutch public transport, the embassy told me I couldn’t get my visa unless I print out some form and fill it out. So I quickly went downtown The Hague to find an internet cafe. I took me two hours before I found that hotspot. After getting the form I made some spare foto’s as well. Back at the Embassy, at twelve in the afternoon, I was toldI still didn’t get the visa because I had to boek the ticket first.
Very frustrated I travelled all the way back to Arnhem, there I arrived at three o clock. Now I am going to book my flight and tomorrow I’ll go to the embassy again. If everythng goes well I will get my visa within one day and I will leave to Indonesia this saturday.
Een nieuw jaar, een frisse start. Afgelopen jaar zijn er veel dingen gebeurd en daarom schrijf ik onderstaande lijst met gebeurtenissen die ik niet zal vergeten. Je kan op mijn weblog ook zoeken op een ander gewenst jaartal.
Laatste maand Indonesië voor stage
Het is de laatste maand van mijn eerste stage. De reis naar Indonesië heeft me echt veranderd, vooral innerlijke rust. In deze periode ga ik nog even een weekendje op vakantie naar Bali met mijn vriendin Anggie.
Medezeggenschap HAN begonnen
Ik vertegenwoordig alle Techniek studenten wanneer ik voor onbepaalde tijd in het Dagelijks Bestuur van de faculteitsraad, Hogeschool van Arnhem en Nijmegen stap.
Onterecht arrestatie
In de maand april wordt ik door agenten van de Koninklijke Marechausse gearresteerd in het centrum van Arnhem. Na een uur wordt ik al vrijgelaten met een excuses; een misverstand in de videobewaking.
SV Roderick erkent nieuwe (vice) voorzitter
In de maand maart begin ik mijn ambstermijn als vice-voorzitter van Studentenvereniging Roderick te Arnhem. Later, in de maand november, zal ik de functie van voorzitter betreden.
Pokertoernooi
Ten noorden van Arnhem ligt het dorp Velp. Hier doe ik vijf avonden mee met het nationaal toernooi: Pokerkampioen van Nederland.
Beste zomervakantie ooit
In de zomer van 2009 ga ik drie weken terug naar Indonesië: bezoek aan de Borobudur, 14km wildwater raften en romantische avonden met mijn vriendin. Terugkomst in Nederland is kort: binnen 24 uur vliegtuig naar Zuid-Frankrijk voor drie weken aan het strand liggen.
- - - - - - - - - -
A new year, a fresh start. I have done a lot of things past year, let me give you a short summary. You can also check other stories from earlier years on my blog.
Final month in Indonesia for internship
It is the last month of my first internship. This trip to Republic Indonesia has really changed me, it especially gave me inner peace. In on eof these final weeks I went to Bali for a weekend holiday with my girlfriend Anggie.
Student representative at HAN
I am the spokesman for all students doing Technology bachelors, in februari I join the Council Board of my faculty of the HAN University.
Unjustified Arrest
In April last year I was arrested by officers of the Koninklijke Marechausse (military and royal police force) in downtown Arnhem. After one hour in a temporary cell I was released with an apology; miss communication with the video surveillance.
Fraternity Roderick accepts new (vice) president
In March I started working as vice president of my student’ union (fraternity) Roderick in Arnhem. Later, in November, I promoted to president.
Poker Tournament
North of Arnhem lies a village called Velp. I enter a Dutch national tournament Texas Hold’em: Poker champion of The Netherlands.
Beste summer ever
In the summer of 2009 I return to Indonesia for three weeks. I visit Bandung, Yagyakarta, the Borobudur, did 14km of wildwaterrafting and had some romantic night with my girl Anggie. Upon my return in the Netherlands I took a plane to southern France within 24 hours to sun bathe at the Mediterranean Sea.