During the first race we did, Dennis was driving a black Toyota 86 GT and I was driving a red Toyota FT-86 concept car from 2008. Due to an error I made in one of the first laps there was quite a time gap but I managed to make that gap shorter and shorter on each lap. Finally at the last corner, during the final lap, I managed to overtake Dennis’ car but he managed to overtake me again just before the finish line using slip stream. I had to give him my car. When we did the second race I was driving a fully tuned matte grey Mazda RX7 with black carbon bonnet and Dennis was driving a partly tuned white Mercedes CLK AMG at the Monza circuit. This time I managed to win big time because I tuned the transmission to deliver higher performance at low RPM.

Today we did another race between Ferrari’s on the High Speed Ring circuit, he was driving a green F40 and I was driving a ‘Havana’ chocolate 599 GTB. We drove on a wet track where I messed up at multiple corners ending up doing 360′s, I felt quite sad when handing over my newly accuired Ferrari 599. But lucky for me, we decided to do one more final showdown for today.

The requirements were that the car has to be German made and cannot have more than 400 horsepower, the track would be the Trail Mountain Circuit. Dennis chose a blue Audio R8 4.2 Quattro and I picked a brown BMW Z4 M Coupé with (again) and lightweight black carbon bonnet. Both of them are tuned to produce exactly 400 BHP. We decided to do 20 laps on this track, this resulted in Dennis to do a pit stop twice and me even three times due to the racing soft tyres we chose. These tyres gave us most grip but they wear out very quick, making it harder and harder taking these sharp corners every lap. Having to stop at the pits one extra time compared to my brother, a time gap had evolved from a few seconds to more than half a minute! However, with still six laps to go he noticed I was getting closer on every lap just like our first race. The final lap was finally there, we pushed ourselves even more to get as fast as possible around those corners.

In the picture above, during the final lap, I almost managed to overtake the Audi about half way the track but he cut me off in that corner. Later, before the finish line, the final sprint commenced; we were very close to each other and my BMW was riding exactly behind the Audi leaving no space to overtake. One final short sharp S bend corner before the end of the race and I pushed my car to the limit and took the corner a bit too sharp, leaving the car almost flying across the asphalt. However my driving line in that corner was more like a straight line: I had a bit more speed than the Audi on the last straight. Landing on the left side of the track, nearly bumped into the guard rail but.. I did it! Overtook Dennis in his R8 just before the finish line with a time difference of less than 0.500 seconds! It was an amazing race, we both felt this was insanely intense! I gained his awesome Audi R8 and set our current score to 2 – 2. We both saved the replays afterwards.

The pressure is still on as we keep on making appointments to race for each others cars in the future. I hope we can keep up racing like this for a long time. Good job, bro!

Waar waren we gebleven?

We kijken waar ik was begonnen en waar ik was gebleven tijdens mijn werelreis in 2010. Ik was begonnen in Jakarta en ben toen via Kuala Lumpur (Maleisië), Ho Chi Minh en Hanoi (Vietnam) naar Hong Kong Intl. airport (VHHH) gevlogen. Vandaag (16 april 2012) ben ik vanuit deze locatie begonnen. Ik heb de huidige tijd gebruikt en actuele weerinformatie ingeladen van de databank van Jeppesen. De nacht is net gevallen en het stormt hard in Hong Kong; harde windstoten en slecht zicht door harde regenval maken het lastig om te taxi-en. De Global Positioning System van Garmin heb ik ingesteld op IFR (Instrument Flight Rules) richting vliegveld Pudong, Shanghai (ZSPD) in het oosten van Volksrepubliek China. De totale afstand tussen Hong Kong en Shanghai bedraagt ongeveer 1.315 kilometer.

Tijdens het opstijgen moest ik veel bijsturen en trimmen om in een rechte lijn te blijven, maar dat was in principe geen probleem. Ik vertrok richting het zuiden dus ik moest een lange bocht naar links maken om vervolgens richting het noordoosten te vliegen. Op een hoogte van ongeveer 3.500 feet (ongeveer 1.060 meter) begonnen ik boven de eerste regenwolken uit te komen waardoor het zicht een stuk beter werd. Na een zeer lange vlucht en de simulatie snelheid met 32x te verhogen kwam ik eindelijk in de buurt van Shanghai. Tijdens het dalen kwam ik weer in hevig weer terrecht. De aanloop (approach) naar de landingsbaan ging goed, maar bij het landen liep een van de linkerbanden lichte schade op. Gelukkig kon ik veilig naar de gate taxi-en.

Van Shanghai naar Zuid-Korea

Ik heb direct een tweede vlucht gedaan omdat ik moest overwerken en nog even op mijn kantoor moest wachten op een collega. Ook deze keer heb ik een nachtvlucht gedaan, vanuit de standplaats in Pudong, Shanghai heb ik mijn vluchtroute ingesteld naar Incheon Intl airport (RKSI). Gelukkig was het gestopt met regenen. Om het extra leuk te maken heb ik een simpele checklist uitgeprint waarop staat welke handelingen ik moet uitvoeren tijdens het opstarten, opstijgen, vliegen, landen en shutting down. Na alle controles uitgevoerd te hebben kon ik eindelijk vertrekken. Dit proces duurde wel 20 tot 30 minuten, en dan te bedenken dat ik vast nog niet alles correct had ingesteld.

Dit was een relatief kortere vlucht vergeleken van HK naar Shanghai dus mijn cruising altitude stond op 4.000 feet. Na ruim een uur (met de simulatie snelheid uiteraard verhoogd) kwam ik midden in de nacht zonder problemen aan in Korea. Na het taxi-en naar de gate heb ik nog de laatste checklist uitgevoerd en FSX afgesloten. Ruim voldoende gevlogen vandaag lijkt me zo. Hieronder nog een afbeelding van mijn vluchtroute, in het grijs mijn laatste vlucht in 2010 en in het rood de vlucht van vandaag.

Ik moest vanmiddag van mijn werk terug naar huis omdat het niet veilig is op de straten maar de straten rond mijn kantoor en huis zijn juist rustiger dan normaal. Er is minder verkeer omdat de protesterende menigte de wegen blokkeren. Op een foto van de krant staat een menigte te demonstreren (voordat er rellen kwamen), op de achtergrond staat een hijskraan dat naast mijn kantoor staat. Zoals je kunt zien is dat dus redelijk in de buurt. Min wordt geadviseerd om mijn huis niet te verlaten totdat het rustiger is op straat.

Vandaag kwam de Indonesische coalitie tezamen om dit onderwerp nader te bespreken. Verschillende partijen zijn door de demonstraties van gedachten veranderd maar de partij van de huidige president, meneer Susilo Bambang Yudhoyono, blijft bij hun standpunt en willen doorgaan met de huidige plannen.

For them and my brother is this year the start of a new era. My dad will retire from his full-time job at the end of this year and my brother might consider finding his own place near his campus (if he successfully finishes his first year in college). For my mother this will be even more ‘awkward’ because so many things will change this year, for all the men in her family, and this will also greatly affect her personal life. But I think she will do just fine, although she might deny it herself, she is a strong lady. A proud momma bird seeing her spouse move so far, far away. The younger generation are adults now, how many years to come before she’ll see the next generation? Only time will tell.

Luckily, in these digital ages it’s much easier to contact people living in a foreign country. We have internet and the development of software to thank for that. We can video chat using Skype every day if we want to. My friends and family back in my fatherland can read my stories through this personal weblog, share pictures on Facebook and even share video’s on YouTube.

I will think back to my life in The Netherlands of a time of happiness; growing up in a complete family, going to school, having a dog, going for a visit to grandma’s, watching Dutch television (with sometimes very controversial topics), going to college, having wild frat parties.. but these last few weeks it was all about acceptance. The pride and joy I feel for my family, my friends and my country is not describable. Gentle people, I bid farewell to you all and we’ll meet again someday!

“.. even when he was hospitalized in Indonesia, he still pulled through to finish his graduation project. (…) I thought; why did this young man graduate in IT business? He’s perfectly suited as a crisis manager.”

Although it’s uncommon to wear a graduation gown and cap at universities of applied sciences in Holland, we still got the opportunity to do so. Luckily my mom was there to film the show and my best friend Jantine took pictures. There were some drinks and snacks afterwards.

Finishing my study has granted me the title of engineer (ing.) and the degree of Bachelor of Information and Communication Technology. I’m very happy and proud to have to ability to apply my new title. And I just realized that I have spent two years in Indonesia during my bachelor, which is a four year period where students usually spend living in The Netherlands. It was very neat to do my internship and graduation project abroad and even having my minor at the University of Indonesia. These are times I won’t forget. That’s why I also decided to migrate to Indonesia this year.

Geschreven op 5 maart 1956

Bron: Aantekeningen van de gesprekken van oom Gondo

]]> http://robincorba.nl/blog/?feed=rss2&p=219 1 http://robincorba.nl/blog/?p=218 http://robincorba.nl/blog/?p=218#comments Thu, 15 Dec 2011 16:48:46 +0000 Robin Corba http://robincorba.nl/blog/?p=218 Vandaag hadden we drankjes en hapjes op het kantoor om het einde van het jaar te vieren. Er was champagne aanwezig, bier, sterke dranken, veel eten en hapjes. De vergaderzaal op het kantoor was bomvol. Iedere medewerker kreeg een shirt met daarop het Publicis logo aan de voorkant en op de achterkant alle namen van iedereen die op het kantoor werkt of heeft gewerkt afgelopen jaar.

Ondertussen ben ik voor school druk bezig mijn afstudeerverslag te schrijven en mijn project af te ronden. Nu kwam er plotseling een nieuwe opdracht binnen van onze klant Pizza Hut. Er moest binnen een dag een nieuwe applicatie voor Facebook worden ontwikkeld. De opdracht ging naar een freelancer maar deze persoon heeft in het verleden niet goed gepresteerd. Om deze reden is mij gevraagd om de taak te voldoen. Helaas kost dit extra tijd die ik juist hard nodig heb om mijn afstudeerproject tot een goed einde te krijgen. Morgen is hopelijk alles af van die applicatie en kan ik weer verder met afstuderen.

Geschreven op 28 februari 1956

Bron: Aantekeningen van de gesprekken van oom Gondo

Bron: Aantekeningen van de gesprekken van oom Gondo

Geschreven op 18 maart 1956

Bron: Aantekeningen van de gesprekken van oom Gondo