Corba Weblog

Ik ben inmiddels mijn derde en laatste semester gestart van mijn minor BIPA aan de Universitas Indonesia. De komende twee weken heb ik vakantie gekregen i.v.m. het Suikerfeest (Idul Fitri) dat aankomende vrijdag en zaterdag zal plaatsvinden. Een groot deel van de bevolking gaat ‘mudik’, oftewel ‘pulang kampung’, terug naar zijn of haar hometown om familie op te zoeken. Dat belooft buitengewoon veel file’s de komende dagen.

Deze vakantie kan ik goed gebruiken om aan mijn freelance BlackBerry project te werken. Dit project doe ik samen met mijn oude werkgever Remko Weingarten en een kennis in het vak Adinda Taihitu. Remko is verantwoordelijk voor het ontwikkelen van een aantal back-end elementen, Adinda is onze designer en ik ben front-end developer. De applicatie krijgt eindelijk een boost in de ontwikkeling. In de maand April waren we hier al mee begonnen, echter verliep het niet snel omdat ik de programmeertaal Java moest herstuderen. Tijdens mijn tweede (versnelde) semester aan de UI ben ik uit de productie gestapt, dit leverde niets anders op dan twee maanden vertraging. Een vervangende programmeur heeft helaas het werk niet kunnen voortzetten. Nu ik drie weken geleden in een gewone reguliere derde semester ben begonnen, heb ik dit werk ook weer opgepakt. Nu loopt de ontwikkeling goed en ik maak elke week grote stappen. In mijn persoonlijke planning verwacht ik eind november klaar te zijn met de eerste (BETA) versie.

In mijn kost heb ik eindelijk wat solide internetverbinding weten te regelen. Nu kan ik gemakkelijker contact met het thuisfront in Nederland hebben en daarnaast bevordert het ook mijn studie en werk. In mijn kamer hangt een fotolijst gemaakt door mijn moeder, gegeven door mijn vader toen hij mij kwam opzoeken in de maand mei. Op deze fotocollage staan de foto’s van mijn grootouders, ouders, broer, onze oude hond Sheeba en mijn familie van moeders zijde. Daarnaast staan er kleine foto’s bij van voedsel dat ik wel lekker vindt: oma’s Arretje Nof (chocolade taart), Kip Tandoori en moeder’s Lasagna. Lekker hoor! Dat doet me even vergeten dat ik hier bijna elke dag rijst eet (alhoewel ik er steeds niet aan gewend ben geraakt).

Op mijn bureau staat een lege fles Disaronno, gekregen van mijn ouders voor het behalen van mijn eerste semester met allemaal A- en A’s. Mijn favoriete liqeur, het was helaas binnen twee of drie weken op. Daarnaast staat er op mijn bureau een aantal (zeer) dikke woordenboeken Nederlands-Indonesisch en Bahasa Indonesia-Belanda voor school. Verder mijn nieuwe favoriete geurtje: ‘Unisex’ van United Colors of Benetton, shampoo en douchegel meegenomen uit het Harris Hotel in Bali, een kaartje uit Arnhem, foto’s van mij en Anggie, een joystick voor het virtueel vliegen, een kaart van Jakarta en twee versies van mijn nieuwe boekje ‘De heugenissen aan 2008′.

Ik ben inmiddels over de helft van mijn periode hier in Indonesië heen. Dit geeft me de laatste weken slechte nachtrust, aangezien het punt steeds sneller nadert dat ik Nederland definitief achter me laat. Terug gaan in januari volgend jaar lijkt me zowel leuk als niet leuk. Op dit moment weet ik niet in welk land ik liever wil zijn.

Gisteren is mijn lieve Anggie 24 jaar geworden. We zijn in het begin van de avond naar het Zwitserse Marche restaurant in Plaza Senayan geweest. Ik heb haar familie en vrienden getrakteerd op avondeten in dat mooie restaurant. Ik heb zelf een lekker mals stuk Australische runderlap genomen met aardappelpuree.

Voor Anggie’s verjaardag heb ik haar een Apple iPod Touch cadeau gegeven en ze was er heel blij mee. Deze iPod is niet zo groot in omvang en om Anggie te misleiden dat ze er eentje zou krijgen heb ik het cadeau in vijf verschillende dozen geplaatst. Elke doos weer een stukje groter en ik heb ze allemaal verpakt in cadeaupapier. Uiteindelijk kwam ik met een gigantische doos (nog groter dan een standaard verhuisdoos) aanzetten in het restaurant. Wat een aandacht trok ik ermee, zeg,

Ik heb het restaurant verzocht om een verjaardagstaart te leveren, daarbij liepen alle medewerkers van het restaurant mee richting onze tafel in een polonaise met veel harde geluiden. Anggie heeft me via de BlackBerry chat bedankt voor de vele liefde die ik aan haar geef en het vele geduld dat ik heb voor haar soms onrustige temperament. “Graag gedaan, lieverd.”

Dit weekend ben ik uit solidariteit en de missende ervaring mee gaan doen met het vasten. Mijn vrouwtje Anggie doet hier gedurende de maand ook aan. Ik doe alleen mee in de weekenden als we samen zijn, als een vorm van ondersteuning. Ik heb in normale toestand altijd trek in eten vanwege de bouw van mijn dunne lichaam. Het vasten is heel moeilijk, maar het lukt me wel. Het is een kwestie van hoe je je mindset hebt staan.

We staan om vier uur ’s ochtends op en eten alsof het avondeten is. Vervolgens mag je tot Magrib (het oproep tot gebed rond een uur of zes ’s avonds) niet eten, drinken, roken, vrijen en andere genotshandelingen uitvoeren.

Afgelopen zaterdag ben ik samen met mijn Anggie, Bobi (Marissa) en Erik naar Bali geweest. Voor mij was dit de tweede keer. Ik had van mijn eerste bezoek aan dit Indonesische eiland geen goed gevoel overgehouden. Dit kwam door de overweldigende drukte van verkopers die me van alles wilden aansmeren. Deze keer had ik daar gelukkig geen last van waardoor ik goed kon genieten van mijn weekendje weg van de stad Depok.

Zaterdagochtend om vier uur stonden Anggie en ik op om naar het vliegveld Soekarno-Hatta in het westen van Jakarta te gaan. We kwamen aan om tien uur ’s ochtends in Denpasar, Bali. We hebben een auto met chauffeur gehuurd en zijn deze eerste dag naar verschillende locaties geweest. Als eerste gingen wij naar de ‘Water Blow’, een kust waar de zee met grote golfen tegen een kliffen aanslaan. Er was ook een mooi open grasveld met bomen geplant namens tientallen landen. Vervolgens gingen we naar het strand. Om het strand te bereiken moesten we eerst door een kleine klif tussen de rotsen lopen. Het strand is prachtig mooi, het water is zo helder.

Op de zondag zijn we naar het eiland Penida geweest. Daar hebben we op een bananenboot gezeten aan zijn we wezen snorkelen. Ik ben op de foto geweest met een reuzenschildpad en we de mensen aanwezig op het eiland waren zojuist naar een hanengevecht aan het kijken. Verder ben ik samen met Anggie gaan strandvolleyballen tegen Erik en Bobi.

Vandaag heb ik de afsluitingsceremonie van mijn tweede Indonesische semester geleid. Als Master of Ceremonie werd ik gekleed in traditioneel Sumatraanse stijl. Samen met een Koreaanse presenteerden wij het evenement. Mijn tweede semester aan de Universitas Indonesia duurde acht weken. Het duurde van eind mei tot eind juli dit jaar.

Dit verkorte semester was behoorlijk pittig. Dit komt doordat de inhoud van de lessen een stap hoger ligt dan mijn eerste semester en omdat de normale vijf maanden les tot twee maanden is verkort. Desondanks heb ik redelijke goede cijfers weten te behalen. De laagste van alle cijfers is een B-, wat ongeveer gelijk staat aan een zeven; en als hoogste cijfer een A- en dat staat gelijk aan ongeveer een negen komma twee.

Twee dagen geleden had ik mijn laatste tentamens Indonesische grammatica en spreken. Eenmaal terug in mijn kostwoning in Depok ging ik even gamen op mijn PlayStation 3. Ik hoorde iemand zachtjes mijn kamerdeur probeerde te openen, maar die had ik uiteraard op slot gedaan. In eerste instantie dacht ik dat het een huisgenoot was, dus ik deed de deur open maar er stond niemand voor de deur. Ik controleerde het huis en zag mijn huisgenoot net zijn kamer binnentreden. Het zal wel niet belangrijk zijn geweest dacht ik zo.

Nog geen vijf minuten later hoor ik de vrouw van de huisverzorger schreeuwen in paniek, rondom en voor het huis rennend. Als ik naar buiten loop verteld ze dat iemand heeft ingebroken in haar huisje achter het grote huis. De halve buurt is ineens op zijn hoede en meerdere mensen rennen heen en weer. Vervolgens zegt een buurman dat ze iemand hebben gepakt verderop in de straat.

Ik ben gaan kijken bij de locatie. Een jongeman zit op de grond met handboeien vastgebonden aan een hek met zijn handen boven zijn hoofd. Hij draagt alleen een zwarte lange broek. Er staan zo’n twintig mensen om hem heen en een paar mensen slaan op de vent in. Zijn gezicht zit onder het bloed en omstanders zeggen dat z’n tanden eruit geslagen zijn door de buurt. Vijf minuten later arriveert de politie en neemt de bloederige man in hechtenis.

De vent was met twee handlangers over het muurtje achter het huis geklommen. Dat is een paar meters van het treinspoor vandaan. Men stal een PlayStation 2, Playstation Portable, een paar nieuwe kleren en een portomonnee uit het huisje. Alles is door de politie in beslag genomen als bewijsmateriaal, behalve het geld uit de portomonnee want daar zijn de handlangers mee weggekomen op een gestolen motor.

De manier waarop de samenleving een inbreker aanpakt is in Europa en Amerika dus niet mogelijk. Eigen rechter spelen voordat de politie arriveert. Mede hierdoor wordt hier in Jakarta minder gestolen terwijl er hier veel meer arme mensen wonen dan in Nederland. In Nederland zal de inbreker je aanklagen wegens fysieke mishandeling en uiteindelijk mag je een boete, danwel niet een vergoeding aan de inbeker betalen. Zo gek is het westen eigenlijk.

Vandaag had ik een photoshoot op de Fakultas Ekonomi van de Unversitas Indonesia. De economen hadden buitenlanders nodig ter promotie van hun internationale studies. Ze waren naar mijn faculteit gekomen omdat de zomervakantie al was begonnen en er geen lessen worden gegeven. Alleen mijn BIPA programma geeft les tijdens de zomer.

Volgens mij heeft iedere faculteit economie van elke universiteit betere faciliteiten dan andere dan de andere faculteiten. Hier is dat ook het geval. In het midden van het plein op de economie faculteit staat een grote fontein met het UI logo. Het gebouw zelf is voorzien van dure design meubilair, tapijt en een lift. Verder staan er een behoorlijk aantal flatscreens voor computers en grote mooie letters.

Het maken van de foto’s ging goed. Met een grote Nikon camera zijn er iets minder dan honderd foto’s gemaakt van mij samen met Lee Suk Min uit Zuid-Korea en Shiori uit Japan. Een beetje in de zon op het gras liggen of op een bankje. Het verliep allemaal redelijk rustig.

Gisteren had ik last van extreem dunne ontlasting, dat betekent vrijwel dat men urineert van achter. Hooguit vervelend en daardoor kon ik niet in de les aanwezig zijn om mijn tentamenresultaten te ontvangen.

Toen ik een uurtje geleden onderweg was naar het locale winkelcentrum Margo City, werd er een vrouw aangereden door een motor. Ze viel eerst van de stoep en kreeg vervolgens het motorblok van de motor hard in het gezicht. Dit allemaal gebeurde twee meter voor mijn neus. De vrouw verkeerde helemaal in een shock. Er lag vrijwel direct een plas bloed op het asfalt en de vrouw in hoofddoek had haar hele gezicht onder het bloed. Twee omstanders tilden haar snel op een legden haar neer op de stoep zodat het niet gevaarlijker wordt op de weg. Redelijk diepe wond midden op haar voorhoofd en ik meende dat haar neus is gebroken. Het zag er allemaal heel zielig uit, maar gelukkig waren er veel mensen betrokken na het ongeval. De mevrouw werd direct geholpen. Ze kreeg een fles water om het bloed uit haar mond te spoelen en een locale Satpam (beveiliger) stelpte het bloed rondom haar gezicht met wat tissues. Ik zei tegen de motorrijder dat 100 meter verderop een ziekenhuis is, maar hij reageerde daar op met “Ja, dat weet ik wel”. Blijkbaar wilde men haar niet direct naar het ziekenhuis brengen. Ik denk dat deze mevrouw geen geld had voor medische zorg en hier in Indonesië hebben maar heel weinig mensen ziektekostenverzekering.

Gisteravond ben ik samen met Dhiesta, Divi en Dahlia naar de bioscoop gegaan in Epicentrum, Kuningan. We hebben de film ‘Knight and Day’ bekeken; Tom Cruise en Cameron Diaz spelen daarin. Het is een redelijk goede actie/comedy-film. Je kan wel zien dat beide acteurs op leeftijd beginnen te raken.

Na de film zijn we wat gaan eten in de Burger King in de buurt. Ik had verwacht dat Anggie er niet zou zijn op mijn verjaardag omdat ze vrienden van haar baas moest vergezellen naar allerlei locaties. Tegen mij had ze verteld dat ze in Bandung was gisteravond. Ik sprak haar nog aan de telefoon en wenste haar een goede nachtrust in het ‘hotel’ waar ze zou slapen vannacht. Vervolgens draai ik me om en wil ik aan tafel zitten met Dhiesta, Dahlia en Divi want ik had net mijn eten besteld. Drie maal raden welk meisje daar ook aan tafel zat? Juist ja, en ze was dus helemaal niet in Bandung, hehe.

Wensje doen, kaarsje uitblazen, hoedje op mijn hoofd, slingers om mijn nek.. het moest bijna niet gekker worden. Anggie maakte zich extra druk om voor mij een leuke verjaardag te regelen. Ze moest wel degelijk deze andere mensen vergezellen, maar vanavond was ze gewoon in Bandung. Later op de avond had Anggie ook nog een hele gave nieuwe horloge voor me gekocht. Een casio (zoals mijn oude horloge) met vier verschillende wijzerplaten.

Vandaag, zondag, ben ik lekker uit gaan slapen. Eerst even internetten en iedereen bedanken voor de felicitaties. Wat me opviel is dat er drie Nederlandse vrienden en veertien Indonesische vrienden mij feliciteerden. Dus de bedankjes terug op Facebook en Twitter waren veelal in het Indonesisch, hehe. Vanmiddag ben ik heel even met mijn meisje naar pretpark Dufan (Dunia Fantasi ~ Fantasy World) gegaan in het noorden van Jakarta en we hebben daar wat gegeten. Helaas moest ze die vrienden van haar baas vergezellen vandaag, dus helaas moest ze snel weer op pad om hen te vergezellen naar andere locaties. Op dit moment zit ik in internetcafe Multiplus in Plaza Semanggi. Anggie is straks klaar met werken en dan gaan we misschien samen gezellig eten en daarna misschien samen Engeland - Duitsland op het WK Zuid-Africa kijken op televisie.

De WK in Zuid-Africa is in volle gang. Gisteravond ben ik op het terrein van de Nederlandse ambassade in Jakarta naar de wedstrijd Nederland - Japan gaan kijken. De wedstrijd vertoonde niet veel spanning, het aantal kansen van beide teams waren laag. Desondanks ben ik tevreden met de 1 - 0 waarmee Nederland heeft gewonnen.

Aankomende week beginnen de midden semester tentamens van mijn tweede semester aan de Universitas Indonesia. Een vorige test van grammatica had ik slecht gemaakt. De oorzaak lag voor tachting procent bij de woordenschat. Vandaar dat ik dit weekend alle notities van afgelopen maand ga nalezen, want tijdens deze UTS tentamens wordt veel lastige woorden gebruikt die we heben behandelt in vorige lessen. Na volgende week studeer ik nogmaals vier weken voordat mijn laatste tentamens beginnen.

- - - - - - - - - -

The World Cup in South-Africa is already hot-topic in dialy (Indonesian) conversation. Last night I watched the Netherlands - Japan game the Dutch embassy in Jakarta. The game itself wasn’t exciting because the amount of chances and shots on goal was really low. Still, I am happy with the result of 1 - 0 the Dutch won against the Japanese.

The mid semester exams of my second semester at the Universitas Indonesia are upcoming week. The result of my last grammar test was bad. My small vocabulary is the cause of this. This weekend I will read back all my notes from last month. These UTS exams will mainly contain the vocabulary of these lessons. After the examens I’ll study for another four weeks before this semester comes to an end.