Corba Weblog

Mijn eerste boekje heb ik afgerond. Het draagt de titel ‘De heugenissen aan 2008′ en het is een verzameling van alle weblog-berichten die ik in dat jaar heb geschreven. Ik heb bij de drukker vier kopieën besteld. De totale onkosten per boekje is vier euro en tien cent. Het boekje telt in totaal 100 pagina’s en heeft achttien foto’s uit mijn weblog. Ik heb een kopie aan mijn vriendin Anggie gegeven en een kopie aan mijn ouders in Nederland. Hopelijk komt het per post vanuit Republiek Indonesië heelhuids aan.

Twee dagen geleden had ik mijn laatste tentamens Indonesische grammatica en spreken. Eenmaal terug in mijn kostwoning in Depok ging ik even gamen op mijn PlayStation 3. Ik hoorde iemand zachtjes mijn kamerdeur probeerde te openen, maar die had ik uiteraard op slot gedaan. In eerste instantie dacht ik dat het een huisgenoot was, dus ik deed de deur open maar er stond niemand voor de deur. Ik controleerde het huis en zag mijn huisgenoot net zijn kamer binnentreden. Het zal wel niet belangrijk zijn geweest dacht ik zo.

Nog geen vijf minuten later hoor ik de vrouw van de huisverzorger schreeuwen in paniek, rondom en voor het huis rennend. Als ik naar buiten loop verteld ze dat iemand heeft ingebroken in haar huisje achter het grote huis. De halve buurt is ineens op zijn hoede en meerdere mensen rennen heen en weer. Vervolgens zegt een buurman dat ze iemand hebben gepakt verderop in de straat.

Ik ben gaan kijken bij de locatie. Een jongeman zit op de grond met handboeien vastgebonden aan een hek met zijn handen boven zijn hoofd. Hij draagt alleen een zwarte lange broek. Er staan zo’n twintig mensen om hem heen en een paar mensen slaan op de vent in. Zijn gezicht zit onder het bloed en omstanders zeggen dat z’n tanden eruit geslagen zijn door de buurt. Vijf minuten later arriveert de politie en neemt de bloederige man in hechtenis.

De vent was met twee handlangers over het muurtje achter het huis geklommen. Dat is een paar meters van het treinspoor vandaan. Men stal een PlayStation 2, Playstation Portable, een paar nieuwe kleren en een portomonnee uit het huisje. Alles is door de politie in beslag genomen als bewijsmateriaal, behalve het geld uit de portomonnee want daar zijn de handlangers mee weggekomen op een gestolen motor.

De manier waarop de samenleving een inbreker aanpakt is in Europa en Amerika dus niet mogelijk. Eigen rechter spelen voordat de politie arriveert. Mede hierdoor wordt hier in Jakarta minder gestolen terwijl er hier veel meer arme mensen wonen dan in Nederland. In Nederland zal de inbreker je aanklagen wegens fysieke mishandeling en uiteindelijk mag je een boete, danwel niet een vergoeding aan de inbeker betalen. Zo gek is het westen eigenlijk.

Nederland heeft zojuist de finale van het wereldkampioenschap 2010 gespeeld tegen Spanje. La Roja speelde de gehele wedstrijd zeer sterk, maar beide teams wisten geen doelpunt te plaatsen tot aan het fluitsignaal aan het einde van de reguliere speeltijd.

In de eerste helft van de verlenging viel er ook geen doelpunt, maar in de tweede helft van de extra tijd, twee minuten voordat er penalties genomen zouden worden, scoorde Spanje toch een doelpunt. Een grote teleurstelling.. Nederland was ditmaal weer dichtbij de titel van wereldkampioen.

Ik ben trots op de jongens, ze hebben ontzettend goed gespeeld. Ik zal de wedstrijd tegen Brazilie ook nooit vergeten, die was echt legendarisch prachtig! Op dit moment wordt het nationaal voetbalelftal gehuldigd in Amsterdam. Giovanni van Bronckhorst en Bert van Marwijk zijn geridderd tot Ridder van Oranje-Nassau. Voor Gio is het tevens de laatste wedstrijd in het betaalde voetbal.

De oranjegekte kan niet meer op dezer dagen! Vorige week op 28 juni speelde het oranjelegioen tegen Slowakije. Met een uitslag van 2-1 waren ‘we’ verzekerd van een halve finaleplaats.

Gisteravond om 01.30 uur speelde Nederland tegen Uruguay, wat een spannende wedstrijd zeg! De allereerste doelpunt werd gemaakt Giovanni van Bronckhorst en wat een mooie zeg! Ver buiten het penaltygebied geschoten in de rechterbovenhoek van het doel. De doelman van Uruguay kan er letterlijk net niet bij en via de binnenkant van de paal vliegt de bal tegen het net. Vervolgens valt er een tegendoelpunt en tot aan de rust gebeurd er niets bijzonders meer.

Na de rust scoorden de Nederlanders er nog twee doelpunten bij, een schot van Wesley Sneijder en een scherpe kopbal van Arjen Robben. Nog vlak voor het eindsignaal scoort Uruguay nog eenmaal, maar dat is niet genoeg voor de 3-2 overwinning van de ‘ontembare’ leeuwen. Coach Bert van Marwijk in zijn team mogen terecht apentrots zijn! Nederland viert massaal feest, ik hoor verhalen hier in Depok over vuurwerk dat wordt afgestoken en de Korenmarkt op z’n kop staat!

Aankomende zondagavond spelen de Hollanders tegen Spanje of Duitsland, waarvan mijn voorkeur naar de Duitser gaan. Uiteraard in de hoop om ze dan in de finale het veld uit te slaan. Ik heb er zin in!

Een nieuw jaar, een frisse start. Afgelopen jaar zijn er veel dingen gebeurd en daarom schrijf ik onderstaande lijst met gebeurtenissen die ik niet zal vergeten. Je kan op mijn weblog ook zoeken op een ander gewenst jaartal.

Laatste maand Indonesië voor stage
Het is de laatste maand van mijn eerste stage. De reis naar Indonesië heeft me echt veranderd, vooral innerlijke rust. In deze periode ga ik nog even een weekendje op vakantie naar Bali met mijn vriendin Anggie.

Medezeggenschap HAN begonnen
Ik vertegenwoordig alle Techniek studenten wanneer ik voor onbepaalde tijd in het Dagelijks Bestuur van de faculteitsraad, Hogeschool van Arnhem en Nijmegen stap.

Onterecht arrestatie
In de maand april wordt ik door agenten van de Koninklijke Marechausse gearresteerd in het centrum van Arnhem. Na een uur wordt ik al vrijgelaten met een excuses; een misverstand in de videobewaking.

SV Roderick erkent nieuwe (vice) voorzitter
In de maand maart begin ik mijn ambstermijn als vice-voorzitter van Studentenvereniging Roderick te Arnhem. Later, in de maand november, zal ik de functie van voorzitter betreden.

Pokertoernooi
Ten noorden van Arnhem ligt het dorp Velp. Hier doe ik vijf avonden mee met het nationaal toernooi: Pokerkampioen van Nederland.

Beste zomervakantie ooit
In de zomer van 2009 ga ik drie weken terug naar Indonesië: bezoek aan de Borobudur, 14km wildwater raften en romantische avonden met mijn vriendin. Terugkomst in Nederland is kort: binnen 24 uur vliegtuig naar Zuid-Frankrijk voor drie weken aan het strand liggen.

- - - - - - - - - -

A new year, a fresh start. I have done a lot of things past year, let me give you a short summary. You can also check other stories from earlier years on my blog.

Final month in Indonesia for internship
It is the last month of my first internship. This trip to Republic Indonesia has really changed me, it especially gave me inner peace. In on eof these final weeks I went to Bali for a weekend holiday with my girlfriend Anggie.

Student representative at HAN
I am the spokesman for all students doing Technology bachelors, in februari I join the Council Board of my faculty of the HAN University.

Unjustified Arrest
In April last year I was arrested by officers of the Koninklijke Marechausse (military and royal police force) in downtown Arnhem. After one hour in a temporary cell I was released with an apology; miss communication with the video surveillance.

Fraternity Roderick accepts new (vice) president
In March I started working as vice president of my student’ union (fraternity) Roderick in Arnhem. Later, in November, I promoted to president.

Poker Tournament
North of Arnhem lies a village called Velp. I enter a Dutch national tournament Texas Hold’em: Poker champion of The Netherlands.

Beste summer ever
In the summer of 2009 I return to Indonesia for three weeks. I visit Bandung, Yagyakarta, the Borobudur, did 14km of wildwaterrafting and had some romantic night with my girl Anggie. Upon my return in the Netherlands I took a plane to southern France within 24 hours to sun bathe at the Mediterranean Sea.

Het is al een tijd duidelijk, mijn vriendin Anggie komt met de kerst en oudejaarsavond naar Nederland toe. Eerst wat problemen gehad tijdens het regelen van een Schengenvisum, zoals ik niet anders gewend ben, maar alles is nu afgerond. De tickets zijn betaald en de plannen zijn bijna gemaakt.

De kans op sneeuw rond de kerst dit jaar schat ik laag in, daarom zal ik overwegen om in Duitsland te gaan skiien met haar. Het liefst met echt sneeuw in Winterberg, anders wellicht in de grootste Indoor Skihal van west Europa in Bottrop. Anggie is in ieder geval al bezig met het zoeken van gepaste kleding, want een winter heeft ze nooit eerder meegemaakt. Uiteraard gaan we ook familie en vrienden opzoeken, omdat dit de eerste keer is dat ze naar Nederland komt sinds ze mij kent.

- - - - - - - - - -

We already know that my girlfriend Anggie is coming to the Netherlands for Christmas and new years eve. We had few problems trying to obtain the Schengen Visa, as I expected, but we finally finished everything including paying off the flight tickets. The plans are almost finished.

There is a very low chance we are going to see snow during Christmas in Arnhem, so I am thinking of taking her skiing in Germany. I’d prefer skiing in real snow at Winterberg, but if that’s not possible we’re going to the largest Indoor Skiing Hall of western Europe in Bottrop. Anggie is already busy searching the proper clothing since she hasn’t witnessed a winter before (and real snow too). Of course we are going to visit some friends and family because this is the first time she comes to the Netherlands since we met.

Zelfs mijn moeder is haar eigen weblog begonnen, met een beetje hulp van mij heeft ze het domein jokereinders.nl opgekocht en daar een WordPress blog op staan. In een van haar eerste verhalen verteld ze over haar heftige auto-ongeval van afgelopen week.

Ze reed op een voorrangsweg toen een beginnende autorijder haar frontaal aan de rechterzijde ramde. Haar auto, een vrij nieuwe Hyundai Getz uit 2006, is total loss verklaard. Twee dagen later kwam aanrijder, een jongeman met zijn moeder op bezoek om mijn moeder een bloemetje aan te bieden.

De eerste week van school is net begonnen, de introductieweek van studentenvereniging Roderick was afgelopen week en wederom een groot succes. Als Bestuur ben ik undercover geweest tussen de nieuwe eerstejaars en ben ik tevens papa geworden. Een groep eerstejaars neem je dan onder je hoede en gedurende het jaar zorg je ervoor dat ze vaak samen uitgaan. Dat maakt het extra leuk om bij een vereniging te zitten.

Afgelopen nacht om klokslag één uur werd ik wakker door ontzettend veel kabaal. Ik schrok me wezenloos, sprong mijn bed uit, trok mijn badjas en deed de deur van mijn kamer open. Staat er een koelkast voor mijn deur! Twee behoorlijk aangeschoten huisgenoten staan er giechelend bij terwijl de tomatenketchup en zilveruitjes over de vloer druipen. Ach een kapotte koelkast hoef je niet naar beneden te tillen, die gooi je gewoon de trap af; aldus het nieuwe motto van het huis.

- - - - - - - - - -

The first college week has started and the introduction period of students’ union Roderick was past week and a great succes. I’ve been playin’ undercover near the new students as they couldn’t know my true identity as vice-president. I became a daddy, which means I have a group of first graders I have to assist in doin’ lots of fun activities during their first year. This makes a union extra fun to be part of.

I woke up last night at one o’ clock by amazing loud noises. I was very shocked, jumped out of my bed, took my night robe and opened my room door. There it was; a refrigerator in front of my door. Two drunk roommates were giggling while the tomato ketchup started drippin’ on my floor. Well, their new motto is something like; if your old fridge doesn’t work anymore.. why bother carrying it down the stairs of you can throw it down more easily?

Het is een rustige zaterdagavond, maar niet voor mij. Een gezellige avond met mijn mede bestuursleden loopt tegen zijn einde en ik verlaat de Aspen Valley Arnhem iets eerder om alle drukte op straat voor te zijn, tevens was ik erg moe en had al behoorlijk wat gedronken die avond. Vervolgens begin ik rond 1.00 uur mijn weg richting mijn studentenkamer in het centrum van de stad.

Als ik loop op de Steenstraat, gebeurd er echt totaal iets onverwachts! Zonder enige aanleiding of waarschuwing voel ik plotseling een enorme klap op mijn achterhoofd en een immense pijn door mijn hele nek. Ik draai me om en er staat een groepje mensen van allochtone afkomst achter me. Het eerste wat ik dacht was; rennen.

Mijn vorige beroving, een jaar geleden, in Arnhem-Zuid kwam ook door een einde door snel weg te rennen. Dit vluchtgedrag kende ik dus wel.

Helemaal buiten adem bereik ik mijn huis aan het einde van de straat (ruim 400 meter) waar toevallig politie op straat aanwezig is. Blijkbaar is dezelfde avond brandstichting geweest bij mijn buren, een deel van de straat was ook afgezet met lint. Ik heb direct contact gehad met een politieagente op de scene en later die avond een huisartsenpost bezocht.

Nu, vier dagen later, heb ik nog steeds veel pijn aan een stijve nek. De dokter gaf aan dat er sprake is van een grote bloeduitstorting en dat het een klein weekje kan duren voordat ik er geen last meer van heb. Gedurende deze week ben ik dus gaan uitrusten bij mijn ouders thuis en heb koninginnedag niet kunnen vieren, de sfeer was nogal versoberd na de aanslag op het Koninklijk Huis.

- - - - - - - - - -

It looked like an ordinary quite evening, but it wasn’t for long. I had a nice evening with my fellow board members and was about to leave the Aspen Valley Arnhem to walk towards my home, I left a bit earlier, around 1 AM to avoid a crowd (usually later in the night, lots of people are outside) and I also had some drinks.

When I was almost at home, on Stone street, I suddenly felt a terrible pain at the back of my head. Without any notice I was hit by a fist, when I turned around I saw a group of foreign people behind me. First thing I thought: run!

I was robbed one year ago, in the South of Arnhem. I managed to rescue myself by fleeing as fast as possible, that probably saved my life. Also this time, my speedy actions prevented worse things to happen.

Runnin’ my socks off, a distance of at least 400 meters, I stumbled upon a few police officers at the end of the street. For some (un)lucky reason, my neighbours were victim of arson; that’s why those officers where at that location. I reported the incident ans visited a doctor straight away.

Today, four days later, I still have a stiff and sore neck. The doctor said I had a major hemorrhage and it could take a week untill the pain would disappear. And he was right, I stayed at my parents’ place for a full week, drugged by some pain killers. Also the Dutch national Queens’ Day wasn’t a day to celebrate, since the national mood was killed after the attack on the Royal Family.

Afgelopen nacht was nogal hectisch verlopen, meer dan eigenlijk gepland was. Zoals al vaker gebeurd  was ik de gehele avond (vrijwel nuchter) aanwezig in de mooie kroeg van mijn studentenvereniging Roderick. Aan het einde van de avond sloot ik de tent af en ging vervolgens met een medestudent een broodje eten in de TipTop aan de Korenmarkt.

4.00u Vervolgens gingen we samen richting mijn huis lopen verderop in het centrum waarop ik iemand betrap op het knoeien met de bus van de Koninklijke Marechaussee. Er werd op dat moment een schroefje losgedraait en een boutje losgetrokken van het zwaailicht.

Dit kan je gewoon niet maken, vind ik. Er is wat van gezegd en ik heb de vrijheid genomen om netjes de bout en schroefje terug te draaien aan het voertuig.

Juist op dat moment stormen er een viertal officieren van de KMAR op mij af. Ik wacht rustig af totdat ik de kans krijg om te zeggen wat er gaande is. Er wordt naar mijn legitimatie gevraagd, wat ik als brave burger uiteraard altijd meeneem, en ik overhandig deze aan de agent. Vervolgens schrok ik me wezenloos toen deze direct tegen me zei: “U bent bij deze gearresteerd wegens poging tot diefstal”. Ik werd in de handboeien geslagen in een busje afgevoerd naar het lokale politiebureau.

4.15u Eenmaal daar aanwezig wordt je als verdachte gefouilleerd en moet je alles inleveren: sleutels, mobiele telefoon, portemonnee, pennen, riem etc.  Nogmaals werd er naar mijn naam gevraagd, waarop ik duidelijk antwoordde: Corba. ‘En de naam van je vader is..?”, was kort daarop de vraag aan mij. Na hierop antwoord te hebben gegeven zei de officier: “dat vreesden we al.” Het is namelijk zo dat mijn vader een collega is van de KMAR agenten.

Mijn m€aat en ik werden opgesloten in cel negen en cel vijf, waar we ongeveer een uur hebben doorgebracht. Althans, dat denk ik, want je horloge moest je ook inleveren en in een kleine betonnen ruimte ga je je stierlijk vervelen. De tijd gaat dan ook langzaam. Terwijl ik zit op de betonnen bed (of verhoging) spoken er allerlei gedachten door me heen. “Hoe kan ik nu opgepakt worden voor het doen van een goede daad?”, “Hoelang zit ik hier nu vast?” en “Krijg ik nu een strafblad?”.

5.00u Ik krijg, na ongeveer een half uur, een bezoekje in mijn hok van twee agenten. Ze vragen nu pas wat ik heb gedaan, waarop ik eerlijk antwoord te hebben ingegrepen op een misdrijf. Ze geven aan dat mijn maat hetzelfde bevestigde, maar dat ze nog even naar de videobewakingsmateriaal moeten kijken ter bevestiging. Ongeveer twintig minuten later werd de deur voor me geopend en we werden vrijgelaten met een excuses.

Ik ben erg tevreden dat ik niet onterecht lang werd vastgehouden, zoals je steeds vaker hoort in de media. In het systeem werden we dus ook niet opgeslagen als verdachte, dader of medeplichtige en hoefde ik niet bang te zijn om een strafblad te krijgen. De hele ervaring vergeet je uiteraard niet zo snel en het is de komende dagen het onderwerp van gesprek bij alle studenten.

- - - - - - - - - -

Last night was more chaotic then I would ever expect.  As usual I was the entire evening at the bar of my students’ union Roderick. After we we’re closin’ the bar in the night me and a buddy of mine went the eat a sandwich at the TipTop on the Korenmarkt square.

4:00 AM When we were walkin’ towards my house a little furter up ahead, I caught somebody who was messing with a local police van. At the moment he was unscrewing the flashing light at the back of the vehicle.

This is unacceptable, I thought. So I talked to the guy about his bad behaviour and gently put back the bolt and screw the layed on the ground.

Right at that moment four policemen came rushing towards me. I stood still calmly, waitin’ to explain this situation. An officer asked to identify myself, which I did usin’ my European ID card. After that I was really shocked when the agent said: “you are now arrested for attempted theft”. The officers handcuffed me and brought me to the local police station.

4:15 AM At the station I got frisk searched and had to turn in all my belongings like keys, mobile, wallet, pens, belt etcetera. An officer asked again what my name was, which I answered firmly: Corba. “And the name of your father is..?”, was asked straight after that. My answer to that lead all the officers to said: “we were afraid so..”. The thing is, my father is a colleague of these officers.

My buddy and I were brought to cells nine and five where we spent approximately one hour. Well, that’s how long I think it was, because I also had to turn in my watch and time seems to slow down if you spend time in a small concrete cell. While was sittin’ on the concrete bed, I was thinkin’ about what’s going to happen with me.. “How could I’ve been arrested after doin’ a good thing?”, “How long am I goin’ to be locked up in here?” and “do I get a permanent record now?”.

5:00 AM After half an hour I got a visit of twee agents. The asked me literally what I recently did; I answered I tried to intervene a criminal act. The officers told me that my friend said exactly the same thing, so they were startin’ to suspect that they arrested us for nothing. First they have to watch a security tape of a nearby camera to confirm this story. Twenty minutes later we were released from our cell blocks with a short apology from the policemen.

I was really exited that I wasn’t kept innocently in prison for a long time, like you hear a lot in the Dutch media these days. We weren’t stored in the police system as suspect, criminal, or accomplice so we don’t have to worry we have a criminal permanent record. The entire experienced was really thrillin’ and you don’t forget something like that so easily. I guess this’ll be a subject in upcoming conversations.