Corba Weblog

“Om te zorgen dat de Zahra niet overal elder is (nggrambjang), moet men altijd een bezigheid hebben, b.v. een beeld maken, schilderen, (construeeren). Dan is ze altijd voor ons: gericht op iets. Bij de meditatie verplaatst de ademhaling zich naderhand naar beneden. Wij zullen die niet meer waarnemen. Raad van Pak Gondo, neem dus een bezigheid opdat je Zahra altijd voor je is, en niet nggrambjang overal elders.”

Geschreven op 5 maart 1956

Bron: Aantekeningen van de gesprekken van oom Gondo

Vandaag hadden we drankjes en hapjes op het kantoor om het einde van het jaar te vieren. Er was champagne aanwezig, bier, sterke dranken, veel eten en hapjes. De vergaderzaal op het kantoor was bomvol. Iedere medewerker kreeg een shirt met daarop het Publicis logo aan de voorkant en op de achterkant alle namen van iedereen die op het kantoor werkt of heeft gewerkt afgelopen jaar.

Ondertussen ben ik voor school druk bezig mijn afstudeerverslag te schrijven en mijn project af te ronden. Nu kwam er plotseling een nieuwe opdracht binnen van onze klant Pizza Hut. Er moest binnen een dag een nieuwe applicatie voor Facebook worden ontwikkeld. De opdracht ging naar een freelancer maar deze persoon heeft in het verleden niet goed gepresteerd. Om deze reden is mij gevraagd om de taak te voldoen. Helaas kost dit extra tijd die ik juist hard nodig heb om mijn afstudeerproject tot een goed einde te krijgen. Morgen is hopelijk alles af van die applicatie en kan ik weer verder met afstuderen.

“Het droomlichaam bevindt zich niet in ons Stoffelijk lichaam, en ook niet er buiten. Maar in de alam Hanlara, limpud-limpudan. Daarom construeeren wij altijd iets verder dan de neustop. De hersenen zijn de bewaarplaats van Kennis. Die zijn eigenlijk donker, doch onze Zahra belicht ze. Daarom zijn de hersenen van een geoefende altijd belicht. Daarom weet hij alles. Hij behoeft maar zijn Zahra te richten om de kennis te vinden, nodig voor Zijn constructie. De eigenaardigheid van de constructie is b.v. een slang, ver hier vandaan, kan moeilijk of niet naar ons toe kruipen. Maar hebben we de mantram, welke hem hier naar toe roept, gepreveld (diutjapatié), dan bevindt hij zich niet lang daarna hier voor ons! Door die mantram ontstaat een verbinding tussen ons en die slang, welke hem naar ons toe geleidt! En alles gaat geen gemakkelijk bij iemand die geoefend is. Opo sing adoh biso digawe yjedah, opo sing tjedah biso digawe adoh! Tenslotte dus komt alles door de routine. Training. Daarom kunnen de geoefenden en de oudheid krachten e.d. deponeeren in krissen, amuletten, enz. Ondat ze die routine hebben verkregen door hun trainingen!”

Geschreven op 28 februari 1956

Bron: Aantekeningen van de gesprekken van oom Gondo

“Ongetwijfeld spreekt de picentes van het “geloof in de Kerk”, de Dominee van “Het geloof in de Bijbel”, maar dit is niet de ware betekenis van geloof, dat: “zeker weten” is. Zeker weten is de hoogste vorm van geloof, en als deze hoogste vorm van geloof tot een zekere graad is bereikt, zal het groeien als een plant. Wanneer geloof volkomen is wordt het “zeker weten”. Genezing gescheidt door deze hogere vorm van geloof, in alle gevallen. Een vast geloof versnelt het proces. Zonder geloof kan zelfs medicijn niet helpen. Geloof is geen verbeelding, geloof is een wonder op zichzelf, want geloof heeft scheppende kracht.”

Bron: Aantekeningen van de gesprekken van oom Gondo

Liefde is de trilling van het Leven zelf, is het Leven zelf. En men kan pas van deze Liefde spreken, als men haar al kent. (ervaren heeft, bewust is) Om Liefde te kunnen geven (verspreiden) moet men eerst die Liefde hebben. Om die te hebben moet men eerst de bron kennen. En om die bron te kennen moet men eerst zichzelf (de Rochani) ontmoet hebben. “Men moet eerst trouwen met zichtzelf” (= andjumbuhahe djasmani lan rochani). Heeft men dat alles, dan kan men van die bron die Liefde putten, om te verspreiden!

Geschreven op 18 maart 1956

Bron: Aantekeningen van de gesprekken van oom Gondo

Sejak saya kuliah di Universitas Indonesia, saya dapatkan beberapa kertas dari pengelola rumah kostan yang bernama Toni. Waktu itu saya tinggal di sebuah kost di Depok, Jawa Barat. Kertas-kertas sudah rusak sekali,  kuning, tidak halus dan banyak vlek. Toni bilang ini adalah catatan dari percakapan dengan om Gondo, dituliskan oleh kakeknya baru setelah kemerdekaan Indonesia. Catatan ini pernah dalam sebuah buku, tetapi buku ini telah dihancur oleh banjir yang besar tahunan lalu. Toni kurang mengerti catatan dari kakeknya karena itu tertulis dalam bahasa Belanda. Dia minta saya untuk memasukkan tulisan ini dalam komputer saya dan menterjemahkan tulisan tersebut karena hanya ini adalah koneksinya dengan masa dulu. Saya akan membagi tulisan dari om Gondo dengan kalian biar akan pernah menjadi terkenal. Semua catatan masih tersedia dalam bahasa Belanda (Maaf bapak Toni, belum ada kesempatan) dan semua teks tidak diganti dari catatan asli (termasuk sorotan dan kesalahan tata bahasa dan tanda baca).

- - - - - - - - - -

Toen ik in 2010 aan de staatsuniversiteit van Indonesië studeerde kreeg ik oude papieren in mijn bezit van de huisbaas genaamd Toni. Ik woonde toen in een kostwoning in Depok, Oost Java. De losse papieren waren erg beschadigd, ze waren gekruld, vergeeld en hadden vele vlekken. Toni zegt dat het aantekeningen van de gesprekken van oom Gondo zijn, dat was zijn grootvader in de tijd na de Indonesische onafhankelijkheid van Nederland. Deze aantekeningen waren in een boek verzameld, maar het boek is grotendeels verloren gegaan tijdens een grote overstroming jaren geleden waarbij hun huis is vernield. Toni snapte weinig van de aantekeningen omdat het grotendeels in het Nederlands is geschreven, hij vroeg mij om het te digitaliseren en te vertalen omdat die aantekeningen zijn enige verbinding met vroeger is. In de komende periode zal ik alle aantekeningen met jullie delen; in de hoop dat de geschreven teksten van oom Gondo ooit bekend zullen worden. Alle teksten zijn letterlijk overgeschreven (inclusief markeringen en spelfouten) van het origineel.

We zijn inmiddels ruim een maand verder. Het tweede weekend dat ik aan mijn nieuwe huis ben gaan werken ben ik ziek geworden. Ik kreeg veel last van diarree tot er zelfs bloed bij betrokken was, mijn buik deed vreselijk zeer en begon een beetje op te zwellen. Uiteindelijk besloten om naar een ziekenhuis te gaan, daar ben ik opgenomen geweest voor 6 dagen. Na laboratorium onderzoek kwam men erachter dat ik Amoebiasis had, een tropische darminfectie. Deze infectie dood ongeveer 70.000 mensen per jaar, volgens schatting geplaatst op Wikipedia. Ik heb een week na mijn ziekenhuisverblijf antibiotica geslikt en ben er weer volledig bovenop gekomen.

Na dit avontuur ben ik verder gegaan met mijn slaapkamer opknappen. Ik heb het plafond gewit, de vloer helemaal schoongemaakt, vervolgens airconditioning gekocht, de muren geverfd in twee lagen en meubilair in elkaar gezet. Nu staat er een bed, klerenkast, boekenkast en bureau in de slaapkamer. Morgen krijg ik van Sinterklaas een televisie voor op mijn kamer, daar ben ik heel blij mee.

Voor deze week moet ik het concept van mijn afstudeerverslag inleveren bij de HAN. Over zes weken moet ik alweer terug naar Nederland om mijn afstudeerpresentatie te geven. Heel spannend allemaal, zal ik eindelijk na ruim vijf jaar afstuderen? Als alles goed gaat mag ik straks een titel dragen, daar ben ik dan heel trots op. De laatste stappen in mijn studentenleven..

Afgelopen weekend heb ik de sleutels gekregen van mijn nieuwe huurhuis in Slipi, West Jakarta. Ik ben direct aan de slag gegaan met de grote slaapkamer, the master bedroom. Samen met Anggie en Marissa heb ik alle benodigde spullen gekocht bij de Ace Hardware winkel aan de Fatmawatihstraat: zes liter verf, verfrollers, een spatel, extra kwasten, verfbak, trap, hamer (Lees: Haaa-mer), schroevendraaier, plamuursel, schuurpapier en nog veel meer van dat soort spullen. De locale bevolking begrijpt het maar niet; “waarom wil die gekke blanke zelf zijn kamer gaan verven? Je kan toch gewoon een paar mensen inhuren om dat te laten doen?”. Dit noemen we ook wel Indonesisch doe-het-zelf-en, beste mensen.

Ik ben de hele zaterdag en zondag bezig geweest om de kamer te witten met grondverf. De vorige eigenaar had een lelijke donkere kleur verf gebruikt dat de kamer nogal somber maakte. Na twintig uur op blote voeten te hebben geschilderd was het resultaat prima, al zeg ik het zelf! De kamer is nu mooi wit en klaar om een echt kleurtje aan te laten brengen.

These past six weeks I have been working on a new system to be used by Publicis Indonesia. The system consists of three major products, a native BlackBerry application written in Java, a web application for other smartphones and a non-public tracking/management website written in PHP.

Recently I’ve finished one iteration, to submit taxi voucher information from used Blue Bird taxi vouchers using BlackBerry devices. This will reduce the costs for used vouchers by employees because these vouchers can be charged to the clients. Right now an employee at the financial department manually inserts all voucher information in MS Excel, but these are hundreds of vouchers every two weeks. Using this new system an Excel sheet will be automatically generated. This will reduce processing time and makes it easier to keep track of all vouchers.

This week I will be testing this taxi voucher submitting software for non-BlackBerry smartphones. The main focus lies at iPhone and Android devices.

Vorig weekend heb ik een auto met chauffeur gehuurd om op zoek te gaan naar een nieuw onderkomen in West Jakarta. De hele dag hebben we rondgereden en verschillende huisjes bekeken, zelf een paar keer gebeld om te vragen hoe duur het is om een stuk grond te kopen in Jakarta. Aan het einde van de avond had ik afgesproken met de eigenaar van een huurhuis; een multy-family huis waarin vier units bevinden. De unit heeft twee grote slaapkamers, een keuken, woonkamer, badkamer en schoonmaakruimte. Het heeft wel een behoorlijke opknapbeurt nodig en dat wil ik wel graag doen als dit mijn eigen (eerste) huurhuis wordt.

Ik was nog niet zeker of mijn nieuwe afstudeeropdracht werd goedgekeurd door de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen, maar gelukkig kwam deze goedkeuring een dag later. Daarnaast wil de managing director van Publicis Indonesia mij zeker een vast contract aanbieden dus ik heb een goed gevoel over volgend jaar. Voor mij genoeg reden om komend weekend een jaarcontract te tekenen voor dit nieuwe huurhuis vlak achter mijn kantoor.